ตอนที่1 หลงตัวเอง
เกิดมาเพียบพร้อมทุกอย่าง ราวกับฟ้ากำหนดให้เธอเป็นคนพิเศษ ทั้งรูปร่างหน้าตาที่โดดเด่นสะดุดตา เงินทองไม่เคยขาดมือ และฐานะครอบครัวมั่งคั่ง ทุกอย่างล้วนเอื้ออำนวยให้ไม่ต้องกังวลเรื่องอนาคตหรือแคร์สายตาคนรอบข้างแม้แต่น้อย จะเดินไปทางไหนก็มีแต่คนจับจ้องด้วยความชื่นชมบ้างก็อิจฉา แต่ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะเอาความคิดคนอื่นมาใส่ใจ
@ห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย
‘พริมา’ สาวน้อยอายุยี่สิบสองปี คณะบริหารธุรกิจ ปีสี่ ยืนเด่นท่ามกลางผู้คนด้วยชุดเดรสเกาะอกกระโปรงสั้นสีเขียวพาสเทลทรงเข้ารูป เผยสัดส่วนงดงามแม้ไม่ได้แต่งเต็มยศ กระเป๋าถือใบจิ๋วจากแบรนด์ดังพาดแขนไว้หลวมๆ พร้อมรองเท้าส้นสูงสีเดียวกับชุด ช่วยขับผิวขาวเนียนให้ดูผ่องและหรูหรายิ่งขึ้น เครื่องประดับเพียงเล็กน้อยแต่ดูมีราคา สร้างลุคคุณหนูไฮโซที่ใครเห็นก็ต้องเหลียวหลัง โดยเฉพาะสายตาและท่าทางมั่นใจของเธอยิ่งตอกย้ำภาพลักษณ์สาวสังคมผู้เกิดมาเพื่อเป็นจุดสนใจ
ร่างบางเดินเข้าออกร้านเสื้อผ้าแบรนด์เนมด้วยความมั่นใจทุกย่างก้าว แม้จะไม่ได้ตั้งใจอวด แต่ทุกครั้งที่เลือกหยิบสัมผัสชุดสวย ๆ บนราวแขวน สายตาของคนรอบข้างก็จับจ้องอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอเลือกดูแต่ละชิ้นด้วยท่วงท่าเปี่ยมเสน่ห์และความสง่างาม เหมือนเจ้าหญิงที่คุ้นเคยกับโลกแห่งความหรูหรานี้เป็นอย่างดี กระนั้นไม่ยักจะซื้อสักชิ้น เพราะวันนี้เธอตั้งใจมาแค่เดินเล่น...เดินฆ่าเวลา...เดินแก้เบื่อ
ตี๊ด...
เสียงแจ้งเตือนข้อความดังจากสมาร์ทโฟนในกระเป๋าถือของพริมา เธอหยิบมันออกมาอ่านข้อความที่ปรากฏบนหน้าจอ ใบหน้าสะสวยเปลี่ยนไปเล็กน้อย เมื่อข้อความนั้นส่งมาจากกลุ่มเพื่อนสนิท ไม่ได้สำคัญอะไรมากมาย แค่ชวนกันไปเที่ยวคลับหรูในค่ำคืนนี้ พริมาไม่ต้องคิดให้เสียเวลา พิมพ์ตอบเซย์เยสในทันที โดยยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่ใด
ร่างบางเดินออกจากร้านเสื้อผ้าด้วยความรีบร้อน สายตายังคงจับจ้องหน้าจอสี่เหลี่ยมไม่วางตา ลุ้นอยู่ว่าค่ำคืนนี้จะไปกันครบแก๊งหรือเปล่า
ทว่า!
ตุบ!
เพราะมัวแต่จ้องหน้าจอโทรศัพท์โดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ร่างบางก็ปะทะเข้ากับใครบางคนเข้าอย่างจัง แม้แรงกระแทกจะไม่มากนัก แต่ก็ทำเอาเธอเสียหลักเซถอยหลังไปหนึ่งก้าว ใจหายวาบขึ้นมาทันที ความตกใจฉายชัดบนใบหน้าสะสวย
“นี่คุณ! เดินไม่ดูทางหรือไง” เสียงแว้ดต่อว่าขณะที่กำลังเงยหน้าจากสมาร์ตโฟนมองคนชน ทว่าเมื่อสายตาปะทะเข้ากับคนตรงหน้า ความโมโหที่จะระเบิดกลับหยุดชะงักลงเฉียบพลัน เขาเป็นผู้ชายรูปร่างสูงโปร่ง อยู่ในเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา แขนเสื้อพับขึ้นอย่างเป็นระเบียบ เผยให้เห็นท่อนแขนที่ดูแข็งแรงและแฝงความอบอุ่นในเวลาเดียวกัน รูปลักษณ์สุภาพเรียบร้อยแฝงด้วยเสน่ห์แบบผู้ชายทันสมัย ทรงผมตัดสั้นเรียบแต่ดูดีรับกับใบหน้าคมเข้ม ดวงตาล้ำลึกเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ เพียงสบตาแวบแรกก็สัมผัสได้ถึงความใจเย็นและสุขุมที่ชวนให้รู้สึกอบอุ่นโดยไม่รู้ตัว
“ใครกันแน่เดินไม่ดูทาง”
คำพูดทำให้พริมาหลุดจากภวังค์ ไฟโทสะกลับมาครอบคลุมอีกครั้ง จังหวะที่เธอกำลังจะเผยอริมฝีปากสีแดงระเรื่อเถียง ก็ฉุดคิดขึ้นได้ว่าไม้นี้พวกผู้ชายชอบใช้กับตนบ่อย เพื่อเรียกร้องความสนใจ
‘ชิ’ หญิงสาวทำเสียงพ่นจากจมูกด้วยความเย้ยหยัน ก่อนจะสะบัดช่อผมยาวไปด้านหลังอย่างมีจริต สีหน้าและแววตาดูเชิดหยิ่งไม่ยอมลดราวาศอกให้ใคร ท่าทางนั้นยิ่งขับเน้นความมั่นใจในตัวเอง เธอยืนกอดอกเชิดปลายคาง ราวกับกำลังบอกให้โลกรู้ว่าตนไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครมาเอาเปรียบง่าย ๆ
“ฉันมีแฟนแล้ว อย่าริอาจมาจีบนางฟ้าเชียว”
“ฮะ!” ดวงตาคมกริบเบิกกว้างเมื่อได้ยินประโยคนั้น เขามองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าด้วยสายตาพิจารณา
รู้จักผู้หญิงมาก็เยอะ เพิ่งเคยเจอคนมั่นใจและหลงตัวเองขนาดนี้เป็นครั้งแรก นางฟ้าเหรอ? เขาเห็นเธอเป็นนังปีศาจมากกว่า
ชายหนุ่มคิดเช่นนั้นพร้อมกับส่ายศีรษะเอือมระอา เขาไม่คิดจะต่อปากต่อคำ เบี่ยงตัวเดินไปอีกทาง ปล่อยให้หญิงสาวยืนมั่นหน้าไปคนเดียว
พริมาเบิกตากว้างด้วยความตกใจและขุ่นเคืองปะปนกัน เสียงตะโกนของเธอดังก้องตามหลังชายหนุ่มโดยที่เขาไม่คิดจะหันกลับมาสักนิด
“นี่! จะหนีไปไหน คิดว่าฉันจะปล่อยให้เรื่องนี้จบง่าย ๆ เหรอ!” แววตาเจ้าของเสียงเต็มไปด้วยความไม่ยอมแพ้ ริมฝีปากเม้มแน่นอย่างเอาเรื่อง ขณะที่ยังคงจับจ้องแผ่นหลังสูงโปร่งของคนแปลกหน้าราวกับจะไม่ยอมให้เขาหลุดรอดไปจากสายตาแม้แต่วินาทีเดียว
เสียงโวยวายของเธอเรียกให้คนรอบข้างหันมามองเป็นตาเดียว หลายคนแอบกระซิบกระซาบกันเบา ๆ บ้างก็ส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วย ท่ามกลางบรรยากาศอึดอัด พริมากลายเป็นจุดสนใจโดยไม่ตั้งใจ ทุกสายตาเต็มไปด้วยความตำหนิ จนเธอเริ่มรู้สึกถึงแรงกดดันที่โอบล้อม รีบหันหลังกลับเดินกระแทกเท้าออกมาจากตรงนั้น พลางพึมพำไม่ขาดปาก
“หนอย! ไอ้บ้า! อย่าให้เจอนายอีกก็แล้วกัน แม่จะจระเข้ฟาดหางให้คอพับเลยคอยดู”
ยามดึกในคลับZION
ในโซนvip ชั้น2
น้ำสีอำพันในแก้วทรงกลมสั้นถูกเทครั้งแล้วครั้งเล่าให้หญิงสาวที่กำลังเดือดดาล จะเป็นใคร? ถ้าไม่ใช่พริมา...เธอเล่าเรื่องคับแค้นใจให้เพื่อนสนิททั้งสี่คนฟังตั้งแต่หย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาสีแดงเมื่อสองชั่วโมงก่อน
“เออ ๆ พวกเรารู้แล้ว”
“แกก็ทำใจเหอะ ต่อไปไม่มีทางเจอผู้ชายแบบนั้นหรอก”
“จะว่าไปเพิ่งเคยมีผู้ชายทำตัวแบบนี้ใส่แกนะ”
“ใช่ ชักอยากรู้แล้วสิว่าหน้าตาเป็นไง”
เสียงหัวเราะและคำพูดหยอกล้อดังระงมในกลุ่มเพื่อนหญิงทั้งสี่ คนหนึ่งแกล้งทำเสียงล้อเลียน คนหนึ่งตีแขนเบา ๆ ด้วยความสนุกสนาน ความตื่นเต้นระคนความอยากรู้อยากเห็นฉายชัดบนใบหน้าทุกคน
ปกติพริมามักเย่อหยิ่งไม่ยอมให้ใครขัดใจง่าย ๆ โดยเฉพาะผู้ชาย แต่เหตุการณ์วันนี้กลับทำให้เธอมีท่าทีเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากคุณหนูนิ่ง ๆตอนนี้แปลงร่างเป็นสิงโตคำรามไปเสียแล้ว แบบนี้จะไม่ให้เพื่อนเย้าแหย่เธอได้ยังไง
ทว่า!
ก๊อก ๆ เอานางร้ายคนที่3มาเสิร์ฟนะคะ นางเอกเรื่องนี้ร้ายจริง สู้คน ถนัดท่าจระเข้ฟาดหางนะ
ฝากเรื่องในเซตเดียวกันก่อนหน้านี้ด้วยนะคะ
นิยายเซตนางร้าย มีด้วยกัน 4 เรื่อง
(สามารถอ่านแยกได้ โดยไม่ต้องเรียงตามลำดับ)
1.นางร้ายถูกรัก(Ending)
2.นางร้ายถูกเกลียด (Ending)
╰┈➤3.นางร้ายถูกหย่า✍ (ON Air)
4.นางร้ายถูกเลี้ยง (Coming Soon)
✪✪✪✪✪✪✪