ตอนที่7 ถ้าอย่างอื่นล่ะ
จู่ ๆ พริมาก็รู้สึกหนาวเย็นยะเยือกเมื่อได้ยินประโยคนั้นของชายหนุ่ม เธอเริ่มหวั่น ๆ กับสิ่งที่เขาจะทำ ยิ่งคำว่า ‘ผู้ชายที่เธอเคยผ่านมา’ เดี๋ยวนะ! มันไม่ใช่อย่างที่เขาคิด...
“ฉัน...” หญิงสาวเปล่งเสียงหลังจากที่หายสำลัก แต่ยังไม่ทันจบประโยค เขาก็คว้าแขนเรียวบังคับให้ลุกขึ้นยืน
“นายเข้าใจ...” เสียงเล็กเอ่ยต่อหลังจากยืนเต็มความสูง เขาไม่สนใจฟังสักนิด กลับจูงเธอมายังเตียง ทันใดนั้นก็ผลักให้ล้มลงไปกับฟูก
แผ่นหลังบางกระแทกเต็ม ๆ แม้ไม่แรงมากนัก แต่ทำพริมาถึงกับชะงัก เธอตกใจอ้าปากค้าง ลมหายใจสะดุดเสี้ยววินาที ก่อนจะค่อย ๆ ตั้งสติกลับมาใหม่ ทว่ายังไม่ทันหยัดกายลุก จู่ ๆ ชายหนุ่มก็รีบก้าวขึ้นมาคร่อมทำร่างแน่งน้อยตกใจเป็นเท่าทวี แถมบริเวณที่ถูกคร่อมไม่ใช่เอวคอดกิ่ว แต่เป็นใต้ราวนม
“น...นายจะทำอะไร” เสียงสั่นถามยามเงยมองสบตากับร่างสูง
“อะไรที่มันดี ๆ”
หัวคิ้วบางย่นยู่เข้า
