ตอนที่10 เจ้าของไร่
@ไร่ชาเฉินฟง จังหวัดเชียงราย
เช้าอันสดใสท่ามกลางม่านหมอกบางที่ลอยอ้อยอิ่งเหนือไร่ชา แสงแดดยามเช้าค่อยๆ ส่องลอดยอดใบชาอ่อนสีเขียวสด เกษตรกรหญิงชายแต่งกายด้วยเสื้อแขนยาว หมวกใบใหญ่ปีกกว้างและถุงมือเดินแถวเรียงเป็นระเบียบ ต่างใช้มืออย่างคล่องแคล่วเด็ดใบชาอ่อนทีละใบใส่ตะกร้าสานใบใหญ่บนหลัง เสียงพูดคุยหัวเราะเบา ๆ ผสมกับเสียงลมพัดผ่านยอดชาสร้างบรรยากาศอบอุ่น เหงื่อเม็ดเล็กเกาะบนหน้าผากแต่ทุกคนยังคงยิ้มแย้มด้วยความสุขใจที่ได้ร่วมมือกันเก็บชาในเช้าวันใหม่
จนกระทั่งมีบางอย่างมาทำลาย...
“เฮ้ย! ฉันไม่อยู่แค่สองวัน ทำไมไม่รู้จักทำหน้าที่ตัวเอง คุยอะไรกันอยู่ได้วะ รีบ ๆ ทำงานเข้าเส่!!” เสียงตะคอกดังลั่นกลางไร่ชา เสียงพูดคุยเสียงหัวเราะเป็นอันเงียบกริบในทันที
“ใครไม่พอใจก็ลาออกจากไร่ฉันไปซะ” เสียงหงุดหงิดดังต่อ ไม่มีใครกล้าโต้เถียงใด ๆ เพราะนั่นคือเจ้าของไร่ชาเฉินฟงแห่งนี้ เขาม
