ตอนที่8 เป็นไปไม่ได้
ร่างบางมองเขาไม่ละสายตาขณะที่ชายหนุ่มลุกจากเตียงเดินไปค้นอะไรสักอย่างจากระเป๋ากางเกง แล้วหันกลับมาโดยที่เจ้าแกนกายถูกห่อหุ้มด้วยเครื่องป้องกันเสร็จสรรพ
พริมามองสิ่งนั้นตาค้าง ความรู้สึกประหลาดแล่นวูบเข้ามาในอก แม้จะเคยอมใส่ปากมาแล้ว แต่พอเห็นระยะไกลเต็มตาแบบนี้ ทำเอาใจเต้นแรงเหมือนจะทะลุออกจากอก เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างรู้ตัวว่ากำลังจะเผชิญหน้ากับสิ่งที่ใหญ่กว่าความคาดหมายของตนเอง
น่ากลัวแฮะ...
ร่างอรชรหยัดกายนั่งช้า ๆ ในจังหวะที่ชายหนุ่มย่างก้าวขึ้นเตียง เขารู้ทันว่าเธอคิดเปลี่ยนใจ แต่เรื่องอะไรจะปล่อยไปง่าย ๆ ในเมื่อเจ้าหล่อนร้องขอเองตั้งแต่แรก
แม่เสือสาวกร้านโลกบัดนี้ตัวสั่นเทิ้มเหมือนลูกกวางน้อยไม่มีผิด เขายิ้มเย้ยขณะค่อย ๆ โน้มตัวลงใกล้จนเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่แผ่วผ่านแก้ม แล้วกระซิบข้างกกหู
“อย่าทำเป็นกลัวสิ เมื่อกี้เธอยังอยากให้ฉันเสียบอยู่เลย”
ที
