ตอนที่12 ฝันร้าย
“นายครับเธอเป็นลมไปแล้ว ทำไงดี” ลูกน้องหันมาบอกนายเหนือหัวด้วยสีหน้าวิตก ต่างจากเวหาที่ไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด ไม่ใช่เพราะใจดำแค่เขารู้ว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอ เห็นภายนอกเหมือนกระต่ายน้อยอ่อนหวานและเปราะบาง แต่แท้จริงเป็นแม่เสือร้ายที่เต็มไปด้วยเขี้ยวเล็บ
“ถ้าไม่ฟื้น อุ้มเธอไปโยนทิ้งให้สัตว์ในป่ากินก็แล้วกัน จะได้จบ ๆ”
ทันใดนั้น!
ร่างบางลุกยืนพรวดทำเอาคนงานถึงกับตกใจ “ฉันหายแล้ว” ดวงตาคู่สวยเอาแต่จับจ้องใบหน้าหล่อเหลา สองมือบางกำแน่นข้างลำตัว เจ็บใจกับคำขู่ที่ได้ยิน เกิดมาก็เพิ่งเคยมีคนรู้ทัน
ในเมื่อไม้นี้ใช้ไม่ได้ผล...เธอจึงต้องลองใช้วิธีอื่น
“ฉัน...ขออาศัยแค่คืนเดียว” เสียงมั่นใจค่อย ๆ แผ่วลง หลุบตาต่ำก้มมองพื้น ภาวนาในใจขอให้เขาตกหลุมพราง ใช่! ถ้าได้อยู่ที่นี่ล่ะก็...ขั้นต่อไปจะได้ง่ายขึ้น
แต่ว่า...
“ออกไป” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยดึงความสนใจให้หญิงสาวเงยมอง
นัยน์ตาเย็
