Halos maiyak si Tristan nang makauwi sa kanila. Naabutan niya ang kaniyang ina na inaasikaso ang mga kapatid niya.
"Kuya Tristan!" sigaw ng bunso niyang kapatid na kaagad lumapit sa kaniya at siya ay niyakap.
"Bunso..." naiiyak na sambit ni Tristan at saka niyakap ang kaniyang kapatid.
"Tristan anak..." garalgal ang boses na sambit ng kaniyang ina.
Bumaling si Tristan sa kaniyang ina. "Mama..."
Marahang naglakad palapit kay Tristan ang kaniyang ina. Napatingin pa ito sa mga bag niyang dala.
"Bakit may mga dala kang gamit, anak?" takang tanong ng kaniyang ina.
Malawak na ngumiti si Tristan. "Hindi na po ako babalik sa bahay ni Susana, mama. Dito na po ulit ako. Magkakasama na po tayong muli..."
"Ha? Paano mangyayari iyon, anak eh kasal ka na kay Susana? Na dapat doon ka na sa bahay
