.
.
หลังจากที่ฝากกระเช้าไปให้เรียบร้อย เรียวก็กลับมาขึ้นรถที่นายหญิงของเขารออยู่ บรรยากาศในรถเงียบเชียบเหมือนเช่นทุกครั้ง ไม่มีคำพูดใดๆ หรือคำถามเรื่องงานจากนายหญิงของเขาเหมือนปกติ
“นายหญิงครับ”
“อืม”
“เราจะไปที่ไหนก่อนครับ”
“ไปผับ ฉันอยากดื่มหน่อย”
“แต่...ผมว่านายหญิงพักเรื่องดื่มบ้างดีกว่านะครับ”
“อย่าขัด”
“....ครับ”
เรียวตอบรับได้เพียงเท่านั้น ก่อนจะส่งข้อความไปรายงานกับไคโตะเพื่อนรักของเขาแล้วหันไปสั่งคนขับรถให้ตรงไปยังผับใหญ่ที่อยู่ในการดูแลของแก๊ง ลลินมาขลุกอยู่ในผับตั้งแต่ยังไม่ค่ำ นั่งดื่มด่ำน้ำสีอำพันอยู่บนโซนวีไอพีที่สามารถมองลงไปเห็นด้านล่าง โดยมีเรียวคอยนั่งอยู่ข้างๆ
ไม่ใช่ทุกคนที่เธอจะอนุญาตให้นั่งด้วยได้ ลูกน้องคนอื่นๆ ได้แค่ยืนอยู่รอบๆ เท่านั้น รวมถึงทางขึ้นชั้นวีไอพีด้วย เพราะลลินเจ้าของผับมาตั้งแต่หัววัน จึงทำให้พนักงานในผับวุ่นวายไม่น้อย เพราะชื่อเสียงของเธอค่อ
