CHAPTER 07 : ANG KAIBIGAN NI RACHEL
Kinabukasan, nagtext ang kaibigan ni Rachel na si Mariel.
“Bes, punta ako dyan sa inyo ha. Miss na kita!”
Napangiti si Rachel. Pero sa isip niya, “Paano ‘to, baka makahalata ‘tong si Mariel.”
Pagdating ni Mariel sa bahay, todo bati kay Ninong Hector.
“Hi po Ninong! Ang pogi niyo pala in person,” sabi ni Mariel habang nagpapacute.
Ngumiti si Hector. “Salamat iha, pasok kayo.”
Habang nagkukwentuhan ang magkaibigan sa kwarto, paminsan-minsan, lumalabas si Rachel para umihi pero sinisimplehan niyang dumaan sa tapat ng sala kung nasaan si Hector, tinitignan kung nakatingin din ito.
Maya-maya pa, nagpaalam si Rachel na magpapalipas ng antok sa kwarto niya. Alam na ni Hector ang ibig sabihin. Maya-maya, sumunod si Hector nang hindi alam ni Mariel.
Pagpasok sa kwarto, agad siyang hinila ni Rachel.
“Ninong… sabik ako…” bulong niya habang naghahalikan sila.
Sobrang gigil ng mga labi nila sa isa’t isa, parang hindi na kayang pigilan. Nilamas ni Hector ang katawan ng dalaga, sabik na sabik.
“Putangina Rachel… mas lalo kang gumaganda,” bulong nito habang nilalamas ang dibdib ng dalaga.
“Bilisan mo Ninong… baka pumasok si Mariel.”
Pero ang mas matindi — si Mariel, napansin na parang ang tagal ni Rachel at tahimik ang bahay. Palapit na ito sa pinto ng kwarto.
“Bes? Nandiyan ka ba?”
Nagulat ang dalawa. Mabilis na nagtago si Hector sa likod ng kurtina habang si Rachel naman, habol ang hininga.
Binuksan ni Mariel ang pinto at nakita si Rachel na nakahiga sa kama, pawisan.
“Bes, ang init mo ha… anong ginagawa mo?”
“Ah eh… natulog lang ako… ang init kasi,” palusot ni Rachel.
Nilingon ni Mariel ang paligid, parang may kutob.
“Bakit parang amoy lalaki dito?”
Halos maputla si Rachel.
“Ha? Wala bes… baka si Ninong, kanina pumasok para magpaalam.”
Napangiti si Mariel ng pilya.
“Hmmm… parang may sikreto kayo ha.”
Ngumiti lang si Rachel, pero sa loob-loob niya, parang nakuryente ang katawan sa thrill na muntik na naman silang mabuking.
Nang umalis na si Mariel, agad lumabas si Hector.
“Putangina Rachel, muntik na naman tayo!”
Sabay tawa nilang dalawa. Pero di nila mapigilan ang init, kaya muling naglaplapan at nauwi na naman sa mas mainit na eksena sa kama.
Ilang araw na ang lumipas mula nung muntikan na silang mabuking ni Mariel. Pero hindi pa rin matigil ang init ng katawan ni Rachel at ni Ninong Hector.
Gabi na, mahimbing ang tulog ng lahat sa bahay. Tahimik ang paligid, tanging hampas ng hangin sa bintana ang maririnig.
Pumasok si Hector sa kwarto ni Rachel, dahan-dahan.
“Rachel… gising ka?” mahinang bulong nito.
Agad namang dumilat si Rachel, parang alam na niya ang susunod.
“Ninong… gusto ko…”
Hindi na sila nag-aksaya ng oras. Naglaplapan agad. Himas dito, lamas doon. Basang-basa si Rachel sa halik pa lang ng kanyang Ninong.
“Putangina, ang lambot mo talaga, baby ko…” sabik na sabi ni Hector.
Habang nagaganap ‘yon, biglang may narinig silang mahinang kaluskos sa labas ng pinto. Nagulat silang dalawa.
“s**t! Si Mariel!” bulong ni Rachel.
Pero imbes na tumigil, lalo pang ginanahan si Hector. Parang mas nalilibugan sa panganib.
“Saglit lang, Rachel… last round bago ako lumabas.”
Sabay salpak ng labi niya sa leeg ni Rachel, kinagat-kagat ito habang ang kamay niya ay naglalaro sa katawan ng dalaga. Halos mapasigaw si Rachel sa sarap kaya kinagat niya ang unan.
Pero hindi nila alam — si Mariel, nakaawang ang pinto at pasimpleng sumusilip. Kitang-kita niya ang lahat.
Halos mapaiyak si Mariel sa nakita. Hindi dahil sa galit… kundi dahil matagal na pala niyang crush si Ninong Hector. At ngayon, kitang-kita niya kung paano siya niroromansa nito kay Rachel.
“Putangina… ang sakit,” bulong ni Mariel habang palihim na umiiyak at lumayo.
Pagkatapos ng init na tagpo, tumihaya si Rachel sa kama, pawisan, habang si Hector ay nagbihis.
“Ang swerte ko sayo, baby ko,” sabi ni Hector sabay halik sa noo ng dalaga.
Wala silang kamalay-malay na may isang pusong sugatan sa labas ng kwarto.
makalipas ako ilang araw
Sabado ng hapon, tahimik ang bahay. Si Rachel, abala sa pag-aayos ng sarili, naka-shorts lang at puting sando na medyo manipis. Panay ang sulyap niya sa salamin habang naglalagay ng lip tint.
“Hmm… baka sakaling mapansin ni Ninong,” bulong niya sa sarili.
Maya-maya, dumating si Mariel. May dala-dalang milk tea at snack.
“Bes! Tara nood tayo ng movie marathon mamaya, libre ko popcorn,” yaya ni Mariel.
“Sure! Mamaya konti, papalipas lang ako ng antok,” sagot ni Rachel.
Dumaan si Ninong Hector, bagong paligo, naka-puting t-shirt at jogging pants. Amoy na amoy ang fresh niyang pabango.
“Uy, ang babango naman ni Ninong,” pabirong sabi ni Mariel.
Ngumiti si Hector. “Siyempre, kailangan laging fresh. Baka may bisita ako mamaya.”
Parang kumurot ang dibdib ni Rachel. “Anong bisita, Ninong?” tanong niya, kunwari walang pake.
“Kaibigan ko lang, barkada. Matagal ko nang hindi nakikita.”
Hindi alam ni Ninong na sa loob-loob ni Rachel, nagseselos na siya. Pinipigilan niya lang ipahalata kay Mariel.
Maya-maya, habang naglalakad si Ninong Hector paakyat ng hagdan, biglang napansin ni Rachel na nakatingin si Mariel sa katawan ng Ninong niya.
“Hoy, tigilan mo nga pagtitig diyan,” biro ni Rachel sabay tapik sa braso ng kaibigan.
“Ay, sorry bes! Ang hot kasi ng Ninong mo, parang bida sa teleserye.”
Kahit nakangiti si Rachel, may kirot sa dibdib niya. Hindi niya gusto na iba ang humahanga kay Ninong Hector.
“Hmm… akin lang ‘yon, wag kang ganyan,” biro niya, pero may halong totoo.
Natawa si Mariel. “Selosa! Sige na nga. Sa'yo na si Ninong mo.”