MY NINONG

Chapter 02

CHAPTER 02 : GABING TAHIMIK

Madaling araw na. Mag-aalas tres ng umaga nang magising si Rachel. Pawisan siya kahit malamig ang aircon sa kwarto. Parang may kung anong nagpagising sa kanya — isang mahinang tunog, o baka instinct lang.

Hinimas niya ang braso at tumayo mula sa kama. Kinuha ang cellphone — 3:21 AM.

Tahimik ang buong bahay. Walang kahit anong ingay, maliban sa mahinang tik-tak ng wall clock.

Siguro kailangan ko lang uminom ng tubig, bulong niya sa sarili.

Dahan-dahan siyang lumabas ng kwarto. Habang bumababa ng hagdan, ramdam niya ang lamig ng sahig sa talampakan niya. Pagdating sa kusina, kinuha niya ang baso at binuksan ang ilaw.

Sa gilid ng mata niya, may nakita siyang aninong dumaan sa veranda.

Putangina. Sino ‘yun?

Agad niyang nilapag ang baso at sumilip sa bintana. Doon niya nakita si Ninong Hector — nakaupo sa porch swing, naka-boxers at puting sando, may hawak na baso ng alak sa isang kamay at sigarilyo sa kabila.

Mapungay ang mga mata, at halatang lasing.

Hindi niya alam kung lalapitan ba niya o babalik na lang sa kwarto. Pero dala ng kuryosidad, binuksan niya ang pinto at lumabas.

“Ninong…” mahinang tawag niya.

Napalingon si Hector. Bahagyang ngumiti, pero halatang may lungkot sa mga mata.

“Di ka makatulog?” tanong nito.

Umiling si Rachel at naupo sa kabilang dulo ng swing. Tahimik.

Ilang sandali, walang nagsalita sa kanila. Hanggang nagsalita si Hector.

“Alam mo, Rachel… minsan mas okay pa ang tahimik na gabi kaysa sa umagang puno ng plastik na tao.”

Hindi agad naka-react si Rachel. Napatingin siya sa mukha ng Ninong niya — may lalim, may sugat sa nakaraan.

“Ninong… okay lang po kayo?”

Napabuntong-hininga ito, saka nilagok ang laman ng baso. “Okay lang. Sanay na.”

Tahimik ulit. Hanggang sa nagsindi ulit ito ng yosi.

“Iha, kung sakaling may marinig ka o may makita dito sa bahay… huwag ka na lang magtanong. Mas mabuti nang hindi mo alam.”

Napalunok si Rachel.

“Anong ibig mong sabihin, Ninong?”

Tumingin ito diretso sa kanya. Yung tipong tingin na parang hubad ka sa mata niya, hindi sa katawan kundi sa kaluluwa.

“Basta,” mahina niyang sabi. “Tulog ka na. Madami pang araw para malaman mo.”

Tumayo si Hector at pumasok sa loob ng bahay, iniwan si Rachel na tulala, gulo ang isip at tinutulak ang sarili na wag nang maging curious.

Pero deep inside, alam niyang simula pa lang ‘to.

At hindi niya alam kung kaya niyang i-handle ang mga susunod na mangyayari.

Kinabukasan, nagising si Rachel sa amoy ng kape. Medyo mabigat pa ang ulo niya dahil sa nangyari kagabi. Bumangon siya, nagsuot lang ng manipis na spaghetti strap at maluwag na shorts — hindi na nag-abala ng bra dahil wala namang ibang tao kundi si Ninong.

Pagbaba niya, nakita niyang nakatalikod si Hector sa kusina, nagtitimpla ng kape. Nakasuot lang ito ng boxer shorts at walang pang-itaas. Kita ang toned na katawan at ang guhit ng pawis sa likod nito, na parang galing sa morning workout.

Napakagat-labi si Rachel.

Tangina, bakit ang hot ng matandang ‘to?

Pinagalitan niya ang sarili sa isip. Anak ng… ano bang iniisip ko? Ninong ko ‘to!

“Good morning,” bati ni Hector nang mapansin siyang bumaba.

“Good morning po, Ninong,” sagot niya, pilit nilalabanan ang init na nararamdaman.

“Coffee?” alok nito, sabay abot ng mug.

Nilapit niya ang sarili para kunin, pero sadyang nagdikit ang braso nila — mainit ang balat ni Hector, at naamoy niya ang natural na halimuyak ng lalaking bagong ligo at kape.

Shit…

Napalunok siya at umupo sa counter. Tahimik silang nagkape. Hanggang sa biglang nagsalita si Hector.

“Alam mo, Rachel… dalaga ka na pala. Hindi ko napansin dati.”

Napatingin siya dito, medyo nagulat sa tono ng boses — malalim, pabulong, at may konting diin.

“Ah… eh… opo,” nahihiyang sagot niya.

Lumapit si Hector, sumandal sa counter sa tapat niya. Tinitigan siya mula ulo hanggang paa.

“Yung mga suot mo… baka dapat medyo ingat ka. Lalo na kung may kasamang lalake sa bahay,” seryoso pero may halong biro.

Namula si Rachel. Naramdaman niyang nanigas ang utong niya sa lamig ng aircon at sa tension ng usapan. Napansin din 'yun ni Hector.

“Pasensya na po, Ninong,” bulong niya, pilit tinatakpan ang sarili gamit ang mga braso.

Ngumiti lang si Hector, yung ngiting may laman.

“Wala ‘yun. Pero next time, baka kung sino pa makakita sa’yo nang ganyan,” sabay kindat.

Dahil sa kilig at kaba, tumayo agad si Rachel.

“Maliligo muna po ako, Ninong.”

“Sige,” sagot nito, pero ramdam niya ang tingin ng Ninong niya habang paakyat siya ng hagdan.

Pagpasok niya ng banyo, sumandal siya sa pinto, humihingal at ramdam ang init ng katawan. Binuksan niya ang shower at hinayaan ang tubig na dumaloy sa katawan niya.

Pero kahit anong gawin niya, hindi niya maalis sa isip ang tingin ni Ninong Hector kanina. Yung mga mata nito — parang gustong basahin ang bawat parte ng katawan niya.

At doon niya narealize…

Tangina. Ano ba ‘tong nararamdaman ko?

Habang nakapikit sa ilalim ng tubig, hinayaan niyang maligaw ang kamay niya pababa, habang iniisip ang matipuno at basang katawan ng Ninong niya.