MY NINONG

Chapter 03

CHAPTER 03 : SAGLIT NA PAG KAKAMALI

Hapon na. Matapos ang mahabang oras ng online class ni Rachel, nagpasya siyang bumaba para kumuha ng malamig na tubig. Naka-shorts pa rin siya at manipis na sando, pawisan dahil sa init ng kwarto.

Tahimik ang bahay. Wala si Ninong Hector sa sala. Nasa likod siguro, akala niya.

Habang papunta siya sa kusina, biglang napansin niyang bukas ang pinto ng guest bathroom sa baba. Nandoon pala si Hector, nakaharap sa salamin, nagsusuot ng boxer shorts, bagong ligo. Basa pa ang buong katawan, tumutulo ang tubig mula sa buhok hanggang sa matipunong dibdib.

Napahinto si Rachel. Hindi niya agad naisip na tatalikod sana siya, pero saktong lumingon si Hector.

“Uy,” sabi nito, nagulat din. Wala itong suot kundi yung boxer na basang-basa pa. At sa nipis nun — halata ang lahat.

Namula si Rachel. “S-sorry po, Ninong! Hindi ko alam na…”

Bago pa siya makatalikod, biglang nadulas si Rachel sa basa ring sahig malapit sa bathroom. Nahulog siya, at saktong nasalubong siya ni Hector, agad siyang sinalo.

Pero sa bilis ng pangyayari, natumba rin si Hector — bumagsak silang dalawa sa sahig. Nakapatong si Rachel sa katawan ng Ninong niya.

Mainit ang balat nito, amoy sabon at lalake. Nagtagpo ang mga mata nila.

Pareho silang huminto.

Naramdaman ni Rachel ang matigas na bagay na dumadampi sa hita niya, at kitang-kita niya kung gaano ka-close ang mga mukha nila.

Walang nagsalita.

Nanginginig ang kamay ni Rachel habang nakapatong siya, at parang automatic na bumaba ang tingin niya sa katawan ng Ninong niya. Tumingin si Hector sa kanya, may halong init ang mga mata.

“Iha…” bulong nito.

“Pasensya na, Ninong…” pero hindi siya agad gumalaw.

Isang segundo. Dalawa.

Nang mapansin ni Hector ang posisyon nila, siya na ang nagbawi.

“Tumayo ka na, baka kung anong isipin mo d’yan,” sabay ngiti ng pilyo.

Tumayo si Rachel, namumula ang mukha at dibdib. Ramdam pa rin niya ang t***k ng puso niya sa bilis.

“Sorry po talaga, Ninong…” garalgal niyang sabi habang nag-aayos ng sando niya na halos bumaba na kanina.

“Okay lang. Pero next time, ingat ka. Delikado,” sabay sulyap sa kanya na may ngiting may laman.

Umakyat agad si Rachel sa kwarto niya, pero hindi mawala sa isip niya ang init ng katawan ni Hector sa ilalim niya, ang titig ng mga mata nito… at kung paano tumigas ang katawan niya sa ilang segundong ‘yun.

Tangina. Delikado ‘to.

Pero sa isip niya, inaabangan na niya ang susunod na pagkakamali.

Gabi na. Tahimik ang buong bahay, maliban sa tunog ng crickets sa labas. Sa veranda, nasa maliit na mesa si Hector, may isang bote ng whiskey at dalawang baso. Nilapitan siya ni Rachel, suot ang simpleng puting camisole na manipis at shorts na maiksi.

“Ninong…” bati niya.

“Uy, iha. Halika rito. Samahan mo ko, mas masarap uminom pag may kausap,” sabi ni Hector, sabay abot ng baso.

“Hindi po ako masyado nag-iinom,” sabi ni Rachel, pero kinuha rin ang baso.

“Tikman mo lang. Pampatulog,” kindat ni Hector.

Nilagok niya ang isang shot. Mabilis ang tama — mainit sa lalamunan, at parang umiikot agad ang ulo niya.

“Malakas pala ‘to,” sabi niya, napapapikit.

“Sanay ka ba sa mga malalakas?” tanong ni Hector, sabay sulyap sa kanya na may lalim.

Napatawa si Rachel. “Hindi po, pero baka kayanin.”

Habang lumalalim ang gabi, mas naging personal ang usapan. Tungkol sa buhay, sa heartbreaks, sa mga pantasya.

“Hindi ko inakala, Ninong… na ikaw pala ‘yung tipong ganito… tahimik pero mapusok,” biro ni Rachel, medyo tipsy na.

Ngumiti si Hector, yung ngiting may laman. “Marami kang hindi alam sakin, iha.”

Nagtagal ang tinginan nila. Ang hangin, malamig. Pero parang nag-iinit ang paligid dahil sa tension.

“Alam mo ba, Rachel… sa totoo lang, kung hindi kita inaanak…”

Napasinghap si Rachel. “Ano po?”

“Ewan ko kung kaya ko pa pigilan sarili ko minsan,” bulong ni Hector, hawak ang baso, hindi inaalis ang tingin sa kanya.

Nanlamig at uminit nang sabay ang katawan ni Rachel. Hindi niya alam kung epekto ba ng alak o ng titig ni Ninong.

Tahimik. Hanggang si Rachel na ang nagbukas ng pinto.

“Gusto mo, Ninong… tikman mo nalang,” bulong niya, dahan-dahang kinuha ang kamay nito at nilagay sa hita niya.

Nagulat si Hector. Pero sa halip na umatras, hinaplos niya ito.

“Iha… sigurado ka ba?”

“Wala namang ibang makakaalam… tayong dalawa lang,” sagot ni Rachel, kagat-labi, naglalaban ang takot at libog sa mga mata.

Tumayo si Hector, nilapitan si Rachel, at marahang hinawakan ang bewang nito. Dumampi ang labi niya sa tenga ng dalaga.

“Papatunayan ko sa’yo kung anong klaseng lalaki ang hindi mo pa natitikman,” bulong nito.

At bago pa niya marespondehan, siniil siya ng halik sa leeg, marahan pero mapusok. Napasinghap si Rachel, napaakap sa matigas na dibdib ng Ninong niya.

Tangina. Delikado talaga ‘to.

Pero imbes na umatras, lalong nagparaya ang katawan niya.