Kinabukasan pagpasok ko sa BSC, parang ang laki nang ipinagbago ng shop. Wala na kasing Aga na palagi kong kasabay sa pagpasok. Parang may kulang tuloy ang araw ko ngayon. Walang Aga na nakaabang sa kusina sa tuwing pupunta ako roon. Nakaka-miss naman, parang ang bagal tuloy ng oras. Tumulong na lang ako sa mga gawain sa dining room at inabala ang sarili ko para hindi ko masyadong maisip si Aga.
“Huyyy, malungkot yata iyong Ma’am mo!” sabi ni Ana kay Virgie.
Hindi pa rin nadadala ang mga ito. Pinagtsi-tsismisan na naman nila ako. Ganoon ba talaga kapag maganda? Char!
“Siyempre, wala na si lover boy kaya ayan lungkot-lungkutan ang drama niya,” nakangisi pang sagot ni Virgie saka sila nagtawanan.
“Ayyy, kawawa naman si madam, inilayo na si lover boy,” segunda naman ni Ana, sabay humagi
