บทที่ 34 บทลงโทษอันแสนหวาน 1
ตะวันเคลื่อนคล้อยลาลับขอบฟ้า ท้องนภาถูกระบายด้วยน้ำหมึกสีดำแห่งรัตติกาล
บนทางลาดชันห่างจากประตูใหญ่ของสำนักหมื่นพิษไม่ไกลเท่าใดนัก ภาพหญิงสาวชุดแดงทั้งแบกทั้งลากชายหนุ่มอย่างทุลักทุเล สร้างความกังขาและความขบขันให้ศิษย์ในสำนักที่เดินผ่านไปมายิ่ง ทว่าหาได้มีผู้ใดขวัญกล้าเสนอตัวเข้ามาช่วยเหลือนางไม่ ทุกคนเมื่อสบเข้ากับนัยน์ตาเย็นชาของบุรุษเบื้องหน้านางเป็นต้องหลบหนีกันทุกราย
อย่างนี้เท่ากับวางอำนาจบาตรใหญ่ชัดๆ!
กุ้ยหลินก้าวขาอันสั่นระริกออกไปทีล่ะก้าว ทีล่ะก้าว เพื่อรักษาสมดุลมิให้ร่างอันหนักอึ้งของหยางซุนทำให้นางหงายหลังหรือหน้าคะมำไปเสียก่อน
ทว่าต่อให้นางมีสภาพอันน่าสมเพชเวทนาเพียงใด นางจำต้องคลี่ยิ้มละมุ่นทั้งที่ใบหน้าโซมไปด้วยหยาดเหงื่อเม็ดเป้งๆ ดวงตาคู่สวยทอดมองแผ่นหลังเจ้าของเรือนร่างสูงโปร่ง คล้ายกำลังรอคอยความหวังบางอย่างจากเขา
“เอ่อ... ท่านเจ้าสำนั
