ลูกชายนางร้ายหน้าคล้ายซุปตาร์เคน

เคนสกาย

ตอนที่ 1

เคนสกาย

เคน สกาย คือฉายาของ เคน จีระภาส

ซุปเปอร์สตาร์คนดัง

เขาเป็นทั้งดารานักร้องที่เดบิวต์จากค่าย The Sky จนโด่งดังมีชื่อเสียงในระดับเอเชีย

ไม่มีใครไม่รู้จักเขา

แม้แต่เด็กสี่ขวบที่ยังอ่านหนังสือไม่ออกก็ตาม

เคนสกาย หนุ่มวัยยี่สิบหกปีเป็นลูกเสี้ยวไทย จีน รัสเซีย เขาจึงมีรูปร่างสูงสง่าเกือบ 183 เซนติเมตร ผิวขาวผ่องเนียนละเอียด ใบหน้าหล่อเหลาสะดุดตา ด้วยดวงตากลมโตแสนมีเสน่ห์ พาดทับด้วยคิ้วหนา และจมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีปากหยักอิ่มแดงน่ามอง

เขาคือซุปตาร์ดังที่สังกัดค่ายวีจีเอส บริษัทลูกของเดอะสกายเอเชีย นอกจากรูปร่างหล่อเหลายังมีความสามารถหลายอย่างทั้งร้องเพลง ถ่ายแบบ และงานแสดง เขาจึงมีทั้งงานหนัง งานละคร งานเพลง รวมถึงพรีเซ็นเตอร์สินค้า

ว่ากันว่าค่าตัวเริ่มต้นของเคนอยู่ที่ราวแปดถึงเก้าหลัก และไม่ใช่เพียงมีเงินแล้วจะจ้างได้ เพราะเคนสกายค่อนข้างเลือกงาน รวมทั้งต้นสังกัดจะสกรีนทุกผลิตภัณฑ์ที่จะว่าจ้างอย่างเคร่งครัด

"Xiaohong เป็นแบรนด์เครื่องใช้ไฟฟ้าและอุปกรณ์ไอทีของจีนที่ต้องการเจาะตลาดลูกค้าภูมิภาคเอเชีย ด้วยการชูจุดเด่นว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่เหมาะกับทุกเจน จึงต้องการพรีเซ็นเตอร์ที่สื่อเชิงแมสได้ ดังนั้น...."

คำบอกของ พี่มิ้นท์ ผู้จัดการส่วนตัวของเขา ขณะกำลังคุยกับทีมการตลาดและบริษัทซีดีเอเยนซี่ที่ทำ PR ให้แบรนด์นี้

ถามว่าเขาใส่ใจไหม?

กับข้อความทั้งหมดที่พูดมายาวเหยียด

ไม่เลยสักนิด!!

แม้ภาพลักษณ์ของเขา จะเป็นซุปเปอร์สตาร์ที่สุภาพและรักสิ่งแวดล้อม แต่มันไม่ได้สำคัญกับชีวิตเขาขนาดนั้นหรอก

ความจริงงานนี้เขาไม่อยากจะรับด้วยซ้ำ

หากไม่ติดว่า ภูริช ศิระกุล ที่เป็นเพื่อนเก่าแก่สมัยเรียนมัธยมขอร้องมา ทำให้เขารับด้วยความเต็มใจและไม่ได้ถามด้วยซ้ำว่าผลิตภัณฑ์นั้นเกี่ยวข้องกับอะไรบ้าง

เขาแคร์เพื่อนสนิทสมัยมัธยมมาก

เพราะอะไรน่ะเหรอ?

นั่นคือวัยแห่งการเริ่มต้นความฝัน ความหวัง และความทรงจำบางอย่างที่ติดตรึงอยู่ในใจโดยไม่มีวันจางหายไปตามกาลเวลา แม้เรื่องราวเหล่านั้นจะอยู่เพียงในส่วนลึกของจิตใจ หลังจากที่เขาผ่านการเดบิวต์กับค่ายดังก็ตาม

แต่เคนก็ไม่เคยลืมเลือนเพื่อนกลุ่มนี้เลย

แม้เขาแทบจะไม่มีเวลาเป็นของตัวเองก็ตาม หากมีโอกาสเขามักจะนัดภูริชและเพื่อนในกลุ่มมาสังสรรค์กันเป็นประจำ

การมาทำงานให้กับแบรนด์นี้ก็เพียงเพื่ออยากจะพบเพื่อน

และทำตามสิ่งที่เพื่อนขอร้องเท่านั้น

เคนจึงแทบไม่สนใจด้วยซ้ำ กับสคริปต์และเป้าหมายของผลิตภัณฑ์ที่บริษัทเอเยนซี่พรีเซ้นต์มาให้ เพราะอย่างไรทีมบริหารของค่ายกับฝ่าย production ก็ได้สกรีนทุกอย่างมาอย่างดีแล้ว

"concept ของโฆษณาชุดนี้ จะเน้นความนุ่มลึกอบอุ่นละมุน ตามสเต็ปในสตอรี่บอร์ดนั่นแหล่ะ คุณเคนจะเดินไปตามถนนแล้วคุยสมาร์ทโฟน Xiaohong ไปด้วย โดยไม่ได้มองทาง จนมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งเดินมาชน ทำให้สมาร์ทโฟนตกลงพื้น จากนั้น...."

ทีมงานเริ่มอธิบายสตอรี่บอร์ดของการถ่ายสั้นๆ ในวันนี้

เคนรับฟังแบบผ่านๆ ขณะนั่งเล่นเกมส์โดยมีช่างแต่งหน้าและทำผมไปด้วย ด้วยนี่เป็นเพียงหนังโฆษณาสั้นๆ ที่เผยแพร่ไม่กี่นาที ปกติงานโฆษณาทั่วไปเคนจะไม่เสียเวลามากนักในการเป็นพรีเซ็นเตอร์ แม้จะได้เม็ดเงินมหาศาลก็ตาม

ด้วยยังมีงานอื่นที่มีคิวต้องใส่ใจมากกว่านี้

แม้วันนี้จะต้องเข้าฉากถ่ายทำกับเด็ก ซึ่งทีมงานแจ้งมาว่าเป็นเด็กชายอายุราวห้าขวบ เขาคิดว่าก็ไม่น่าจะมีอะไรมาก

เพราะทุกครั้งที่เขาถ่ายงานโฆษณาจะเทคเดียวผ่านตลอด ก็แค่แสดงไปตามสตอรี่บอร์ด ได้พูดไม่กี่ประโยค น้อยมากที่เขาจะเทคซ้ำ

ในฉากวันนี้ เด็กคนนั้นมีประโยคพูดอยู่ไม่กี่คำ

และเห็นว่าเป็นเด็กที่ผ่านการคัดเลือกของทางซีดีเอเยนซี่ที่เป็นตัวประกอบสมทบ

เขาจึงไม่อยากจะเสียเวลาทำความเข้าใจมาก

อีกอย่างเขาเป็นคนที่ไม่ชอบเด็ก....

ซึ่งผู้จัดการส่วนตัวของเขาและทีมงานทุกคนต่างรู้กันดี

"ข้าวปุ้นพร้อมแล้วครับผม"

เสียงกังวานใสดังขึ้นไม่ห่าง ปกติแล้วเขาจะมีห้องแต่งหน้าส่วนตัว เด็กชายตัวประกอบนี่จะใช้ห้องรวมอยู่ข้างนอก

"เก่งมากเลยครับน้องข้าวปุ้น ทางซีดีเข้าใจคัดเลือกมาเนอะ ดูไปดูมาน้องข้าวปุ้นดูคล้ายคุณเคนมากเลย"

"เออใช่! คล้ายจริงด้วยพี่มิ้น!! อย่างนี้รับบทในซีรีส์เรื่องต่อไปได้เลยนะเนี่ย ที่จะให้แสดงเป็นคุณเคนตอนเด็ก"

"ใช่ๆ เห็นว่าทางวีจีเอส กำลังหานักแสดงเป็นตัวคุณเคนวัยเด็กอยู่ ถ้าเห็นโฆษณาชุดนี้ ทาง The Sky ต้องชอบแน่ๆ เลย"

"โห! มองด้านข้างยิ่งเหมือนอ่ะ นึกว่าคุณเคนตอนเด็กเลยนะเนี่ย! ตาโตหน้ากลมผิวขาว น่ารักจัง"

คำพูดของผู้จัดการและทีมงาน ทำให้คิ้วหนาของเคนขมวดย่นเข้าหากัน

เคนอยู่ในวงการนี้มานาน มีเด็กหลายคนที่หน้าตาคล้ายเขา จากการแต่งตัวและแต่งหน้าที่ทีมงานคัดเลือกมา แต่จริงๆแล้ว จะมีเด็กสักกี่คนที่จะแสดงความเป็นตัวตนของเขาในวัยเด็กได้ด้วยจิตวิญญาณที่คล้ายเขาจริงๆ

กระนั้นซุปตาร์หนุ่มก็หันมองไปยังร่างเล็กที่เดินถือหุ่นซุปเปอร์ฮีโร่เข้ามา ก่อนที่เขาจะเลิกคิ้วขึ้นสูง เมื่อสบตากับดวงตากลมโตเม็ดลำไย บนใบหน้าบ้องแบ๊วที่มีผิวขาวเนียนละเอียด

เคน อึ้ง! อึ้งจนอ้าปากค้าง

คำพูดของทีมงานเมื่อสักครู่ไม่เกินจริงแต่อย่างใด

เออ!! เหมือนจริงวะ!

ทำไมช่างแต่งหน้าถึงแต่งได้เก่งขนาดนี้!

"คัทๆ!"

"คัท!!"

"เป็นอะไรหรือเปล่าเคน? วันนี้เหมือนเคนไม่ค่อยมีสมาธิเลย" พี่มิ้นท์ผู้จัดการวัยสี่สิบกว่าเอ่ยถามเขา หลังจากต้องถ่ายฉากเดิมซ้ำถึงสิบสี่ครั้งแล้ว

แต่ก็ยังไม่ผ่าน

กะอีแค่ฉากคุยมือถือ แล้วมีเด็กมาวิ่งชน ....

เหมือนไม่ใช่ตัวเขาเลยในวันนี้

เพราะฉากง่ายๆ แค่นี้ เขาก็ยังแสดงสีหน้าและอารมณ์ออกมาไม่ได้ ทั้งที่เป็นการแสดงที่ง่ายที่สุด ง่ายยิ่งกว่าซีรีส์ดราม่าที่เขาแสดงในแต่ละวันเสียอีก

"ขอโทษทีครับพี่มิ้นท์ สงสัยวันนี้ผมจะเกร็งไปหน่อย"

เคน ถอนหายใจ ขณะมองจ้องไปยังเด็กชายที่ชื่อข้าวปุ้นไม่วางตา

"อะไรกัน! ไปถ่ายซีรีส์ที่จีนนานจนลืมการถ่ายโฆษณาง่ายๆ อย่างนี้เลยเหรอเคน? ไม่เป็นไรพี่ว่าวันนี้เคนคงล้ามาก"

พี่มิ้นท์หัวเราะพยายามปรับโทนเสียงให้นุ่มนวลที่สุด

ทั้งที่ในใจเดือดพล่าน ที่วันนี้ทั้งวันถ่ายงานไม่ได้สักฉาก

แต่ทำไงได้ นี่คือเคนสกาย

ขืนกดดันมากเจ้าตัวก็ไม่ถ่ายพอดี

"เด็กนั่นเป็นใครเหรอครับ? สังกัดค่ายไหน?"

เคนไม่ได้สนใจคำพูดก่อนหน้า ตอนนี้สมาธิของเขามุ่งไปที่เด็กคนนั้น จนทำให้เขาไม่สามารถสื่อสีหน้าท่าทางออกไปได้

"เหมือนจะเป็นดาราเด็กในสังกัดคุณฉีนะ เป็นค่ายที่ดีลกับซีดีนี่แหละ น้องน่าจะเพิ่งเข้าวงการตามคุณแม่มา"

"คุณแม่?"

คิ้วหนายกสูงขึ้น

แม่เด็กนั่นเป็นดาราด้วยเหรอ?

"ใช่ค่ะ เหมือนคุณแม่น้องจะเป็นนักแสดงตัวประกอบในสังกัดของค่ายคุณฉีนั่นแหละ"

ถึงบอกไปเขาก็ไม่รู้จักอยู่ดี ด้วยเขาไม่เคยจำนักแสดงตัวประกอบของแต่ละค่ายที่แวะเวียนมาทำงานร่วมกันได้เลย

ยิ่งค่ายเล็กๆ แบบนี้ เขายิ่งไม่มีโอกาสได้คลุกคลี

"ข้าวปุ้นก็ทำตามที่น้าไก่บอกแล้วนะครับ แต่เคนสกายไม่เล่นตามบทเอง แล้วถ้าพรุ่งนี้ต้องถ่ายซ่อมอีกวัน ข้าวปุ้นก็จะไม่ได้ไปเที่ยวสวนสัตว์ตามที่แม่บอกน่ะสิครับ ข้าวปุ้นอยากไปดูหมูเด้ง"

เสียงใสงอแงของเด็กชาย ทำให้หัวคิ้วของ เคน กระตุกขึ้น

อะไรกัน!! ความผิดมาตกอยู่ที่เขาเหรอเนี่ย

และการไปดูหมูเด้งมันสำคัญกว่าการถ่ายทำโฆษณากับดาราซุปเปอร์สตาร์อย่างเขาหรืออย่างไร?

"เดี๋ยวพี่ไก่จะบอกแม่ให้นะคะ เดี๋ยวค่อยไปดูหมูเด้งเสาร์หน้าก็ได้ค่ะ โอเคมั้ยคนเก่ง?"

"เสาร์หน้าแม่ไม่ว่างครับแม่ต้องไปถ่ายงานไลฟ์สดและปักตะกร้าขายของออนไลน์"

มุมปากของเคนยกโค้งขึ้น

ตอนนี้ดาราน้อยใหญ่ แห่ไปทำกันเยอะเลยซินะ!!

"แต่ถ้าน้องข้าวปุ้นถ่ายงานนี้เรียบร้อย คุณแม่ก็จะสบายขึ้นเยอะนะคะ เพราะฉะนั้นพรุ่งนี้มาถ่ายงานนี้ให้เสร็จก่อน เดี๋ยววันนี้กลับไปพักก่อน คุณแม่น่าจะมารับแล้ว"

"นั่นไงคุณแม่มาแล้วครับ!"

เจ้าหนูข้าวปุ้นตะโกนเสียงใส เมื่อร่างบางในชุดเสื้อปาดไหล่กางเกงยีนส์ขาดเดินเข้ามา

เคน เปรยตามองตามร่างของเจ้าหนูข้าวปุ้นที่กำลังวิ่งปรี่เข้าไปหาผู้หญิงคนนั้น

"แม่ค้าบๆ ข้าวปุ้นไม่งอแงเลยนะครับ ข้าวปุ้นเป็นเด็กดีเหมือนที่แม่บอก วันนี้ข้าวปุ้นได้เข้าฉากกับเคนสกายด้วย"

ใบหน้าสวยชะงักเล็กน้อยอย่างประหลาดใจ ด้วยไม่คิดว่างานโฆษณาชิ้นนี้ จะได้พรีเซ็นเตอร์เป็นซุปเปอร์สตาร์ดัง คนที่เธอคาดไม่ถึงว่าจะได้เจอเขาอีกครั้งในงานที่ร่วมกับค่ายเล็กๆ ที่เธอสังกัดในตอนนี้

ขณะที่เคนก็ตกตะลึงและแปลกใจไม่ต่างกัน

ด้วยไม่คิดว่าจะได้เจอเธออีกครั้งในสายงานเดียวกัน ดวงตาสีนิลเข้มของซุปเปอร์สตาร์หนุ่มรูปหล่อจึงเปล่งประกายวาววับสลับกับอากัปกิริยาอึ้งชะงัก เมื่อมองหน้าสวยเฉี่ยวของหญิงสาวที่เป็นเพื่อนเก่าสมัยเรียนมัธยมที่กำลังเดินเข้ามาในกองถ่าย

ตอนนี้เธอมาเป็นดาราตัวประกอบเหรอเนี่ย! แล้วนั่นลูกเธอเหรอ?

"มุกดา!!"



**************