ตอนที่ 28
ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น3
คอนโดขนาด 45 ตรว. ดูแคบลงถนัดตาเมื่อมีสองร่างชายหญิงคู่หนึ่งเข้ามาในห้อง เด็กชายข้าวปุ้น หัวเราะเอิ๊กอ้ากอย่างชอบใจ เมื่อเห็นกล่องผลไม้มากมายวางอยู่ในห้อง
"ขอบคุณลุงบิ๊กกับป้าต้อยมากเลยนะครับ ที่เอาลิ้นจี่กับเงาะมาให้ แต่ความจริงข้าวปุ้นอยากจะไปเก็บเองมากกว่า"
"ไว้ออกลูกคราวหน้า ข้าวปุ้นไปช่วยลุงบิ๊กเก็บเลยนะครับคนเก่ง"
"ได้ครับ คราวหน้าลุงบิ๊กไม่ต้องเก็บนะครับ เดี๋ยวข้าวปุ้นจะไปเก็บลิ้นจี่เอง"
"ได้ครับ ลุงกับป้าจะให้ข้าวปุ้นเก็บเองทั้งสวนเลยครับ"
เสียงหัวเราะดังขึ้น มุกดา ได้แต่อมยิ้มเล็กน้อยขณะแกะอาหารที่สั่งมาจากด้านนอก ต้อนรับรุ่นพี่คนสำคัญที่นับถือกันมาช้านาน วันนี้ทั้งคู่มาทำธุระที่กรุงเทพฯ จึงถือโอกาสแวะมาเยี่ยมเยียนเธอและลูกด้วย
เสียงกริ่งที่ดังอยู่หน้าห้อง ทำให้หญิงสาวละมือจากถุงกับข้าว เตรียมจะไปเปิดประตู แต่ป้าต้อยปรามไว้ก่อน
"ไม่เป็นไรมุก
