ตอนที่ 22
ลูกของเรา
"น้าเคน! จะพาแม่มุกไปไหนครับ?"
เสียงทักกังวานใสของ เด็กชายข้าวปุ้น ร่างเล็กอยู่ในชุดนักเรียนสีฟ้าอ่อน เคน ชะงักเท้าเล็กน้อย ดวงตาสีนิลเข้มทอแสงอ่อนลง เมื่อมองเจ้าหนูน้อยที่ ตอนนี้เขาได้ทราบข้อมูลทุกอย่างของผลตรวจ DNA ตั้งแต่เมื่อวานที่เขาอยู่เกาหลีแล้ว หลังจากที่ใช้วิธีการตามที่เขาบอกไป ซึ่งก็ใช้เงินในจำนวนมากพอสมควร ผู้ช่วยของเขาโทรมาบอก ตอนที่ทราบผล หัวใจของเขาแทบจะหยุดเต้นลงตรงนั้นให้ได้เลย
ผลการตรวจอยู่ที่ 99.99% นั่นหมายถึงว่า
เด็กชายคิตะ หรือเด็กชายข้าวปุ้น คือลูกชายของเขา
เคนจึงรีบบินกลับมาแทบจะทันที และยกเลิกงานยิบย่อยอื่นๆ ในช่วงนี้ออกไปก่อน
"หนูเพิ่งกลับจากโรงเรียนเหรอครับคนเก่ง พ่อ...เอ่อน้าเคน คิดถึงหนูจังเลยครับ"
เคนย่อกายลงนั่ง ให้ใบหน้าเสมอกับหน้ากลมบ๊องแบ๊วของเด็กน้อย มือหนาจับที่ไหล่เล็กอย่างทะนุถนอม ความรู้สึกหลายอย่างแล่นปรี่ขึ้นมาในใจ
เวลา
