ตอนที่ 24
ปกป้อง
เคน อ้อยอิ่งอยู่นาน แม้จะทานขนมจีนและผลไม้จนอิ่มแล้ว แต่เขาก็รอให้เจ้าหนูข้าวปุ้นอาบน้ำเสร็จแล้วหลับสนิท ร่างหนาก็ยังคงนั่งเอนกายเล่นอยู่ข้างๆ ลูก ไม่มีทีท่าว่าจะกลับ จนมุกดาต้องมาดึงมือเขาขึ้น
"เคน! ดึกมากแล้วกลับได้แล้ว"
"ไล่เราจังเลย อีกแป๊บนึงได้ไหมครับ"
เขาออดอ้อน ขณะดึงมือของเธอให้ร่างบางล้มลงทับร่าง
"อื้อ เคน! ลูกหลับอยู่"
หญิงสาวปรามเบาๆ ด้วยเกรงลูกชายจะตื่น
"ก็หลับอยู่ไง เราถึงทำแบบนี้ได้"
มือหนากำชับร่างนิ่มให้แนบชิด เมื่ออกอวบอิ่มเบียดกับแผงอกกว้างของเขา
มุกดา เปลี่ยนเป็นชุดเสื้อยืดสีเหลืองอ่อนกางเกงผ้าอยู่บ้าน ผมยาวสลวยดำขลับที่เพิ่งสระใหม่ล้อมกรอบหน้างาม กลิ่นหอมของแชมพูและสบู่อ่อนๆ ทำให้เขารู้สึกแทบคลั่ง
หอมชะมัด! เมียกู!
"ปล่อยเราก่อน เดี๋ยวลูกตื่น"
ริมฝีปากอิ่มจิ้มลิ้มสีชมพูระเรื่อธรรมดาเอ่ยบอก ใบหน้าสวยเฉี่ยวปราศจากเครื่องสำอางดูน่ามอง น่ารั
