ตอนที่ 25
จะให้บอกมั้ยเราเป็นผัว
เคน รีบพาเด็กชายที่กำลังตัวสั่นงันงกเข้ามาในห้องรับรองด้านใน เพราะเขาเข้าใจดีถึงความกลัวนี้ ด้วยตัวเขาเองก็กลัวปูจับใจ ซึ่งมันอาจจะดูเป็นเรื่องตลกสำหรับคนอื่น แต่สำหรับเขามันเป็นสิ่งที่หวาดผวาอยู่ในใจตลอดมา
ยิ่งนึกถึงตอนที่มันไต่และยกกรามขึ้นทำตาล่อกแล่ก หันลูกตาไปคนละทาง ภายใต้กระดองสีแดงเถือก น่าสยดสยองยิ่งนัก มันเป็นภาพติดตาจนทำเอาเขาฝันร้ายไปหลายคืน เพื่อนที่สนิทจริงๆ จะรู้ว่าเขากลัวปูมาก และไม่มีใครอยากจะนำเรื่องนี้มาล้อเล่นกับเขา
เขาจึงเข้าใจความรู้สึกของลูกชายเป็นอย่างดี
กระนั้นก็ค่อนข้างแปลกใจตัวเองที่เมื่อกี้สลัดความกลัวไปจนหมดสิ้น เมื่อตอนที่วิ่งปรี่เข้าไปช่วยลูกชายท่ามกลางฝูงปูที่น่าสยดสยองพวกนั้น
"น้าเคนคับ ไหนพี่ไก่กับแม่มุกบอกว่าตรงนั้นไม่มีปูแล้วไงครับ แล้วมันไต่มาได้ยังไงครับ"
เด็กน้อยข้าวปุ้น เอียงคอถาม หยาดน้ำใสเอ่อยังดวงตากลมเม็ดลำ
