ตอนที่ 19
เราหิวน้ำ*NC
"...."
"เราดีใจที่ได้มาเชียงรายอีกครั้ง รู้ไหมเราไม่ได้มาที่นี่เกือบหกปีแล้ว ครั้งสุดท้ายก็ตอนที่มาหามุกตอนนั้นนั่นแหละ"
"เคน! อย่าพูดถึงเรื่องนั้นอีกเลย"
มุกดา รีบปรามเขา ก่อนจะเบี่ยงหน้าหลบสายตาคมเข้ม
"ทำไมละ? ในเมื่อไม่เป็นความทรงจำที่ดีของเรา บอกตรงๆเราไม่เคยลืมเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเราสองคนเลยนะ"
ทุกอย่างยังคงติดตรึงอยู่ในใจตลอดมา
หญิงสาววางช้อนส้อมในมือลง รู้สึกอิ่มขึ้นมาดื้อๆ
"เราอิ่มแล้ว! ยังไงเราขออนุญาตกลับไปพักก่อนนะ คือบทที่จะเล่นพรุ่งนี้เรายังจำไม่ได้เลย ขอกลับไปท่องก่อน"
เธอรีบตัดบท แล้วลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว
เคน จึงวางช้อนส้อมในมือลงหยิบผ้ามาซับปาก ก่อนจะเหยียดกายลุกขึ้น
"เดี๋ยวเราเดินไปส่งที่ห้อง ที่พักที่นี่เป็นรีสอร์ทที่อยู่แยกกัน หลังที่มุกพักจะอยู่ไกล เราเดินไปเป็นเพื่อนดีกว่า"
มุกดา เดินเคียงคู่กับเขาและเว้นระยะห่างอย่างระมัดระวัง จนเคนนึกขันในใจ
"จะกลัวเราอะไรขนาดนั้น"
"เรากลัวคนอื่นจะมองเคนไม่ดีน่ะ คือเราเป็นห่วงภาพพจน์เคนมาก"
เธอบอกในสิ่งที่ตัวเองกังวลมาตลอด
"มุกพูดคำนี้บ่อยแล้วนะ"
"....."
"เราอยู่ในวงการมานาน เรารู้หรอกน่าว่าก็ต้องวางตัวยังไง อีกอย่างนี่เป็นกองถ่ายที่ควบคุมได้ อย่ากังวลเลย"
เธอคงไม่ทราบซินะ ว่าหลังจากเขาเป็นซุปเปอร์สตาร์ดัง ที่ทำรายได้มหาศาลให้กับค่ายเดอะสกายไทยแลนด์ ทั้งการเดินสายร้องเพลงและแสดงซีรีส์ต่างๆ ที่ได้รับความนิยมทั่วภูมิภาคเอเชีย เงินทองที่เขาได้รับมากมาย เกือบทั้งหมดเขาลงทุนไปกับหุ้นของบริษัท ทำให้ตอนนี้เขากลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของค่าย โดยมีหุ้นในมือกว่าสามสิบห้าเปอร์เซ็นต์แล้ว โดยข้อมูลในส่วนนี้ แม้จะยังไม่เป็นที่เปิดเผยกับสื่อมวลชน
แต่ทุกคนในวงการก็พอจะทราบกันดี
ผู้กำกับส่วนใหญ่จึงค่อนข้างจะเกรงใจเขา การมาถ่ายทำบทเพิ่มในครั้งนี้ ทุกคนจึงพร้อมที่จะทำตามคำสั่งของเขาอย่างเต็มใจ
รวมถึงการสั่งให้จัดหาที่พักให้มุกดาในทำเลนี้ด้วย
มุกดา หยุดเมื่อเดินถึงหน้าห้อง เธอหันมาบอกเขาและเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
"ขอบคุณเคนมากที่มาส่งเรา"
เคน ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเอ่ยตอบหน้าตาเฉย
"เราหิวน้ำ ขอเข้าไปกินน้ำหน่อยสิ"
"...."
"เมื่อกี้มุกบอกอยากกลับห้องเราเลยรีบลุกออกมายังไม่ได้กินน้ำเลย"
หญิงสาวลังเล สัญชาตญาณบางอย่างทำให้เธอรู้ดีว่าเขาต้องการมากกว่านั้น
เธอจึงยืนนิ่งไม่ยอมขยับไปเปิดประตู
เคน หลุบตาต่ำมองริมฝีปากจิ้มลิ้มอิ่มวาวตรงหน้า
"เปิดประตูสิมุก! หรือจะให้เราเปิดให้"
มือหนาเอื้อมไปดึงคีย์การ์ดจากมือของเธอแล้วแตะเบาๆ ที่ขอบประตู ก่อนจะเปิดเข้าไปแล้วเสียบเพื่อให้ไฟติด
เธอเดินตามเข้าในห้องเตรียมเดินไปยังตู้เย็น แต่วงแขนแข็งแรงล็อคร่างเธอไว้แล้วกดเข้ากับผนังห้อง
"เคน!! จะทำ อื้อ..."
น้ำเสียงของเธอหลุดหายไปในลำคอ เมื่อเขากดริมฝีปากหยักลงมา บดเคล้าจูบเนิบนาบ มุกดาตาเบิกโพลง ด้วยไม่คิดว่าเขาจะจู่โจมเธอโดยไม่ทันตั้งตัวแบบนี้
“อื้อ”
แขนขาของเธอเหมือนจะหมดแรง เมื่อเขาเริ่มบดเคล้าจูบหนักหน่วงขึ้น เคนประคองร่างเธอไว้ ก่อนจะผละออกห่างเล็กน้อย แต่ยังคงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ
เธอสับสน...เขารู้
ที่ผ่านมาเขายับยั้งชั่งใจ ด้วยคิดว่าเธอแต่งงานใช้ชีวิตครอบครัวกับพี่บิ๊ก แต่เมื่อตอนนี้เขาได้รู้แล้วว่าเธอโสด และเขามั่นใจว่า เด็กชายข้าวปุ้นที่หน้าตาคล้ายเขาราวกับพิมพ์เดียวกันต้องเป็นลูกของเขาอย่างแน่นอน
ตอนนี้รอแค่ผลทางวิทยาศาสตร์อีกไม่กี่วันเท่านั้น
ดังนั้นเขาไม่จำเป็นที่จะต้องเกรงใจใครอีกต่อไป
ในเมื่อเธอโสด
....และเคยเป็นของเขามาก่อน
"ตื่นเต้นอะไรขนาดนี้ ทำเหมือนไม่เคยถูกจูบ"
เคนกระซิบเสียงแหบพร่า ขณะถูไถริมฝีปากนุ่มอย่างอ้อยอิ่ง ความหอมหวานราวน้ำผึ้งเดือนห้าที่เขาได้ลิ้มลองอีกครั้ง ทำให้เคนรู้สึกราวจะคลั่ง
ทั้งร่างนุ่มนิ่มในอ้อมแขนที่เขาโหยหามาตลอด
ไม่อาจจะทำให้เขาผละห่างออกจากเธอได้
"...."
"แต่วันก่อนเราก็เพิ่งจูบมุกไปนี่นา ถึงจะเป็นการแสดงก็เถอะ แต่ดูมุกก็ชอบนะ"
ดวงตาเขาพราวระยับ ขณะที่แก้มเนียนสวยแดงระเรื่อขึ้น
เป็นภาพที่งดงามและน่ารักมากสำหรับเขา
"เคน! เราสองคนไม่ควรทำแบบนี้"
มุกดา พยายามรวบรวมสติของตัวเองให้กลับมา แม้ตอนนี้ร่างกายของเธอจะอ่อนปวกเปียกและโอนอ่อนไปกับเขา
"ทำไมละ! จะเอาเรื่องพี่บิ๊กมาอ้างอีกหรือไง?"
เคนกักขังร่างของเธอไว้ มืออีกข้างจับปลายคางของเธอให้มองสบตา
และเธอก็หลบเขาไม่ได้
"เคน! บอกจะเข้ามากินน้ำ"
หญิงสาวตัวชาซาบ เมื่อตระหนักได้ว่าเคนอาจจะรู้แล้วว่าเธอโกหก เพราะหากเขาระแคะระคายนั่นไม่ใช่เรื่องยากสำหรับคนอย่างเขา หากต้องการอยากจะรู้อะไรขึ้นมา
เธอพลาดที่เข้ามาพัวพันกับเขา
จนทำให้เกิดช่องโหว่ที่ชวนสงสัยแบบนี้
"อืม ..ก็หิวน้ำไง แต่ไม่ใช่น้ำในตู้เย็น"
เขาพรมจูบไปทั่วกรอบหน้างามอย่างย่ามใจ มือหนาลูบโลมแผ่นหลังตั้งแต่ช่วงเอวไปยังแนวกระดูกสันหลัง ควานหาซิปก่อนจะรูดมันลง จนชุดเดรสของเธอหล่นลงไปกองที่พื้น
“เคน”
หญิงสาวสะดุ้งไหว เมื่อเขาเอื้อมปลดตะขอบราเซียร์ลูกไม้ด้านหลังจนไปกองยังเอวคอด เผยเต้าทรวงอวบอิ่มกลมกลึงแสนงดงาม เธอกำลังจะร้องปราม แต่เคนตวัดปลายลิ้นของเธอแล้วดูดดุนอย่างดูดดื่มยิ่งกว่าเดิม ขณะที่มืออีกข้างเอื้อมมาโอบกุมเต้าทรวงคลึงเคล้นจนเต็มฝ่ามือ
ร่างสาวแอ่นเข้าหาเขาโดยอัตโนมัติ
“อื้อ”
ความวาบหวามแผ่ไปทั่วร่างของหญิงสาว จนเธอรู้สึกเหมือนหน้าท้องน้อยเริ่มจะหดเกร็ง มุกดารู้ดีว่าเธอไม่อาจจะต้านทานความปรารถนาส่วนลึกในจิตใจตัวเองได้แล้ว
แม้จะพยายามหนีเขามาตลอด
"ยะ หยุดเถอะเคน!"
หญิงสาวขอร้องด้วยน้ำเสียงสั่นระริก ทว่าความนุ่มนิ่มจากเรือนร่างของเธอไม่อาจทำให้เคนหยุดการกระทำนี้ได้
เขากดร่างเธอให้แนบชิดแทบไม่มีช่องว่าง ริมฝีปากหยักจูบไซ้ยังซอกคอขาว ขบเม้มเบาๆ ขณะที่มืออีกข้างครอบครองเต้าทรวงไว้ในมือและคลึงเคล้นไปด้วย
"อย่าห้ามเราเลยมุก"
เคนกระซิบชิดริมหูขาวด้วยเสียงต่ำพร่าแสนรัญจวนใจ
"เราต้องการมุก ...อย่าทรมานเราเลยครับ"
**************