ตอนที่ 5
อนาคตที่สดใส
"....."
"ว่าไงมุก เป็นแฟนกับเรามั้ย?"
เคน ถามย้ำอีกรอบ เมื่อเห็นเธอนิ่งเงียบ ใบหน้าสวยครุ่นคิดเล็กน้อย ...ไม่ใช่ว่าเธอไม่ชอบเคน เพียงแต่เธอรู้ดีว่าฐานะและสังคมของเธอกับเขา มันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน
ที่เธอได้เข้าไปอยู่ในสังคมเดียวกับเขานั้น เพียงเพราะได้รับทุนจากเจ้าสัวฮ้ง เศวตสิริ ทำให้ได้เรียนในโรงเรียนมัธยมชั้นนำเป็นโรงเรียนเก่าแก่อันดับต้นๆ ของประเทศ ที่บรรดาลูกท่านหลานเธอและบรรดาทายาทของเหล่าเจ้าสัวและกลุ่มลูกหลานคนรวยไฮโซในประเทศได้ร่ำเรียนอยู่ในนั้น
รวมทั้ง เคน จีระภาส ด้วย
อีกอย่างเธอรู้ดีว่าตอนนี้เขากำลังใช้สมาธิอยู่กับหลายเรื่อง แต่กระนั้นเธอก็ดีใจมากที่เขาเปิดเผยความรู้สึกเช่นนี้กับเธอ
"เราว่าให้ผ่านช่วงนี้ไปก่อนดีกว่า อย่างน้อยให้เคนตัดสินใจที่เรียนและผ่านการเดบิวต์ ค่อยมาพูดเรื่องนี้กันอีกทีนึง ...คือเรายังไม่อยากให้เคนต้องเสียสมาธิ"
เธอบอกเขาตามตรง
"อะไรกัน! มุกทำให้เรามีกำลังใจต่างหากล่ะ"
"เราดีใจนะ ที่เคนคิดกับเราแบบนี้ แต่ไว้ให้ผ่านช่วงนี้ก่อนแล้วกันนะ เราเองก็วุ่นวายเกี่ยวกับเรื่องครอบครัวของเราอยู่ อย่างที่เคนรู้"
เคนอึ้ง เมื่อนึกถึงความสูญเสียของเธอ เขาจึงไม่อยากเซ้าซี้กดดันเธอต่อ
"งั้นก็ได้ ไม่เป็นไรหรอก เรารอมุกได้เสมอนะ"
ในเมื่อตอนนี้เธอเป็นของเขาแล้ว
เคนเองก็ไม่อยากจะเร่งเร้าเธอมากเกินไป ด้วยรู้ว่าตอนนี้มุกดาเองก็ค่อนข้างจะเครียดเกี่ยวกับเรื่องของครอบครัว เขาจึงอยากให้เธอผ่อนคลายซักระยะ
"แต่อยากให้รู้ไว้นะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิต เราพร้อมที่จะอยู่เคียงข้างมุกเสมอนะ"
ถ้อยคำในวันนั้นมันติดตรึงอยู่ในใจของเขา แต่เหมือนว่าจะไม่มีผลต่ออีกฝ่าย เพราะหลังจากนั้นเขาก็ติดต่อเธอไม่ได้อีกเลย เข้าใจว่าเธอคงยุ่งเกี่ยวกับเรื่องในครอบครัว
ส่วนเคนนั้นเมื่อกลับมา เขาก็วุ่นวายอยู่กับการเตรียมเรียนต่อในอุดมศึกษา เขาไม่ได้ไปเรียนต่างประเทศเหมือนเพื่อนคนอื่น แต่เลือกเรียนหลักสูตรอินเตอร์ในมหาวิทยาลัยในประเทศ เพราะเขามีงานถ่ายแบบในวงการซึ่งเป็นงานที่เขาชอบ
และสิ่งที่ทำให้ชีวิตของเคนเปลี่ยนไปตลอดกาล คือการประกาศผลเดบิวต์จากรายการ The Sky Thailand
เขาได้รับคัดเลือกอันดับ 1 จากคนหมื่นกว่าคน ให้เป็นนักร้องและนักแสดงสังกัดวีจีเอส ซึ่งเป็นบริษัทร่วมลงทุนระหว่างจีน เกาหลี และไทย นั่นทำให้เขาได้รับการเซ็นสัญญา และเขาถูกกักตัวกับการเตรียมตัวเบื้องต้น เพื่อไปฝึกซ้อมที่เกาหลี ในเวลาต่อมา
"เรายุ่งมากเลย ปลายเดือนหน้าก็ต้องบินไปเกาหลีแล้ว เราอยากจะเจอมุกจัง อยากได้คำตอบที่เราถามไว้"
เคนพยายามโทรและส่งข้อความถึงเธอ แต่ไม่ได้รับคำตอบจากอีกฝ่ายเลย
เธอเงียบหายไป หายไปจากชีวิตของเขา
เขาติดต่อเธอไม่ได้เลย
"จะทำอะไรเหรอเคน?"
มัลลิกา แม่ของเขาเอ่ยถาม เมื่อเดินเข้ามาในห้องนอนของลูกชาย เคนกำลังเก็บกระเป๋าอย่างลวกๆ
"ผมจะไปเชียงราย"
"ไปเชียงราย? อีกสองวันเคนต้องบินไปเกาหลีแล้วนะ จะไปทำไม? จะกลับมาทันได้ยังไง? อย่าบอกนะ! ว่าจะไปบ้านเด็กนั่นอีก"
สีหน้าของมารดา แสดงความไม่พอใจอย่างชัดเจน
เคนพยักหน้ายอมรับแต่โดยดี
"ครับแม่ ผมจะไปบ้านมุก ...คือผมเป็นห่วงมุก เพราะผมติดต่อเขาไม่ได้เลย"
ตั้งแต่เขากลับมาจากเชียงรายตอนนั้น เวลาผ่านมาเกือบสามเดือนแล้ว ที่เขาเองไม่ได้พูดคุยและเห็นหน้าเธอ
เคนอดทนรอ เพราะยังไงคิดว่ามุกดาก็น่าจะกลับมากรุงเทพฯ เพื่อเตรียมเกี่ยวกับการเรียนในชั้นอุดมศึกษาต่อไป
แต่เธอกลับเงียบหายไปเลย และเบอร์เก่าที่เคยติดต่อก็ปิดไปแล้ว เขาพยายามสอบถามเรื่องของเธอกับเพื่อนฝูง ต่างก็แจ้งว่าเธอไม่ได้มาลงทะเบียนเรียนของมหาลัยเอฟสำหรับภาคการเรียนที่จะเริ่มในอีกไม่ช้านี้
ส่วนเขาเองก็ยุ่งมาก หลังจากการเซ็นสัญญากับ The Sky เขาต้องเข้าคลอสการฝึกภาษาเกาหลีแบบจัดเต็ม นอกจากนั้นก็ต้องเข้ายิมทุกวัน เพื่อเตรียมความพร้อมเบื้องต้น และยังต้องเตรียมตัวบินไปเกาหลี เวลาจะนอนเขาแทบจะไม่มีเลย เขาว่างแค่วันสองวันนี้ เมื่อได้รับโอกาสให้พักบ้าง จึงอยากจะไปหาเธอ
ก่อนที่เขาจะไม่อยู่เมืองไทยอีกเป็นปี หรืออาจหลายปี
"เคน!! เรื่องการฝึกกับค่ายสำคัญมากกว่านะ ขนาดเรื่องเรียนยังต้องดรอปไว้ก่อนเลย เรื่องของเด็กมุกอะไรนั่น ปล่อยไปก่อนเถอะ ยังไงเดี๋ยวแม่จะพยายามติดต่อเขาให้นะ"
เคนชะงักเล็กน้อย ขณะหันมามองผู้เป็นแม่ เขาอยากจะบอกแม่ถึงอะไรบางอย่างเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับเธอ แต่ก็ยั้งปากเอาไว้ก่อนดีกว่า ด้วยอยากให้ทั้งเขาและเธอมีความชัดเจนต่อกันมากกว่านี้
อีกทั้งยังมีหลายเรื่องที่เขาจะต้องทำในตอนนี้
"แม่จะช่วยคุยกับมุกให้เหรอครับ?"
น้ำเสียงของเขาอ่อนลง อย่างน้อยแม่ที่เป็นเหมือนผู้จัดการส่วนตัวของเขาในขณะนั้น และคือคนที่บริหารจัดการชีวิตและเรื่องงานเกือบทั้งหมดให้เขา
"จ้ะ เดี๋ยวแม่จัดการให้เอง เคนไม่ต้องห่วงหรอกลูก เอาสมาธิไปใช้เกี่ยวกับการเตรียมตัว และการฝึกภาษาให้มากๆ จะดีกว่า"
คำบอกของแม่ทำให้เขารู้สึกสบายใจขึ้น
และไม่กี่วันต่อมาก่อนที่เขาจะเดินทางไปต่างประเทศ คนที่เขาต้องการจะเจออย่างสุดหัวใจก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้า ในขณะที่เขากำลังเดินออกจากออฟฟิศ The Sky Thailand
"มุก!!"
มุกดา ยืนรอเขาอยู่บริเวณทางเดิน
เคนแทบจะกระโจนไปกอดเธอด้วยความคิดถึง เพราะเกือบจะสี่เดือนแล้วที่เขาไม่ได้เจอเธอเลย ไม่แม้แต่จะได้ยินเสียงหวานๆ ทางโทรศัพท์เลยแม้แต่คำเดียว
มุกดา ถอยห่างจากเขาเล็กน้อย ใบหน้าสวยฝืนยิ้มออกมาเมื่อมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า
ไม่เจอกันเพียงไม่กี่เดือน เคนก็ดูเจิดจ้ามากกว่าเดิมเสียอีก
หลังจากที่เธอทราบข่าวว่าเคนผ่านการเดบิวต์และได้รับการเซ็นสัญญาจากค่ายดังเบอร์หนึ่งของเอเชีย ให้เป็นนักร้องนักแสดงในสังกัด ก็เป็นวันที่เธอรู้ตัวว่า ตัวเองท้อง วันนั้นมุกดาก็เริ่มสับสนขึ้นมาทันที
ยิ่งเมื่อได้พูดคุยกับมัลลิกาแม่ของเขา
มุกดาก็เริ่มตระหนักได้ว่าควรทำตัวเช่นไร
"เคนกำลังจะมีอนาคตที่ดี ฉันหวังว่าถ้าเธอรักเขาจริง เธอคงจะไม่ฉุดรั้งเขาไว้หรอกนะมุก"
ถ้อยคำนั้นยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาทของเธอ มุกดาเคยอ่านนิยายและดูละครมาหลายเรื่อง แต่ก็ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับตัวเองเลยแม้แต่นิดเดียว
คืนนั้นถึงแม้จะเป็นการผิดพลาดที่ทำให้ชีวิตน้อยๆ ถือกำเนิดขึ้นในร่างกายของเธอ แต่ก็ถือว่าเป็นเหตุการณ์ที่เธอเต็มใจเป็นอย่างยิ่ง
เธอเต็มใจที่จะเป็นของเขา และพร้อมจะทำเพื่อเขา พร้อมจะทำทุกอย่างจริงๆ สุดหัวใจ ยิ่งเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาใบนี้ มุกดาก็ยิ่งอยากที่จะเห็นเขาเจิดจรัสเป็นซุปเปอร์สตาร์อยู่บนฟากฟ้า ที่คอยส่องประกายวิบวับจับตาต้องใจ มุกดาอยากจะเห็นเสียเหลือเกิน
เขาควรจะเป็นดาว อย่างที่เขาอยากจะเป็น
ดังนั้นเด็กในท้องของเธอ
เขา และครอบครัวของเขา รวมถึงคนอื่นๆ
....จะไม่มีวันได้รู้เด็ดขาด
"เรายินดีด้วยนะ ที่เคนได้เซ็นสัญญากับเดอะสกาย วันนี้เรามายินดีด้วย ขอโทษที่ติดต่อไม่ได้ พอดีเราว่า เราจะไม่เรียนต่อที่กรุงเทพแล้วล่ะ"
"อ้าว? ทำไมล่ะ?"
เคน ขมวดคิ้วขึ้นอย่างฉงน
ขณะที่ใบหน้าสวยเชิดขึ้น ก่อนจะกลั้นใจเอ่ยบอกในสิ่งที่เหมาะสมที่สุดแล้วในตอนนั้น
"พอดีเราตัดสินใจที่จะย้ายไปอยู่ต่างจังหวัดกับพี่บิ๊ก เราลืมบอกเคนไป ...ที่เรายังไม่ให้คำตอบเคนวันนั้น คือ ความจริงเราคบกับพี่บิ๊กและกำลังจะแต่งงานกัน"
*****************