Sabahın çok erken saatiydi kapı çaldığında. Vildan Hanım bile yeni uyanmış uykulu gözleri ile kapıyı açtı. Banu gülümseyerek kendine has edası ile "Günayydııınnn" dedi.
"Umarım kahvaltıya geç kalmamışızdır"
"Hoş geldiniz küçük hanım, daha kimse kalkmadı"
"Vay uykucular"
Bavullarını bir kenara bırakıp içeri girdiler. Ev halkının uyanmasını beklerken terasta yeni demlenmiş çaylarını yudumladılar. Mis gibi havayı ciğerlerine çekip kuş cıvıltılarını dinlediler. Banu başını Tamer'in omzuna yasladı ve alnına öpücüğünü aldı.
"Çocukken burayı çok severdim halada çok seviyorum. Sanırım benimde yaşlılığım burada geçecek"
"Bensiz mi?"
"Ben nerede sen orada canım. Şimdiden üzüm toplamayı öğrensen iyi olur"
"Iıı üzümleri sen topla bende seni..."
Arkadan gelen "Kim kimi topluyormuş?" sorusuna a
