Ertesi gün...
Selen' in cenazesi bugün kalkıyordu. Dün gittiğim gibi kendimi odama kapatmıştım. Bugün evden cenaze için çıktım. Kuzey' in Selen' i korumak için verdiği bir zamanlar Deniz' in bileğinde olan şu an elimde sımsıkı tuttuğum saatten güç alıyordum. Babam buradaydı. Hiç utanmadan. Yanında bir sürü iş adamı. Sanki aralarında iş konuşuyorlardı. Hepsi siyah giymişti ama başka bir saygıları da yoktu. Bir an gözüm uzaklara takıldı. Ağacın arkasında biri var gibi gelmişti. Selen' in yaşıtı olan üvey annesi sözde çığlık çığlığa ağlıyordu. Bu gösteriye dayanamayıp yürümeye başladım. Az önce birilerini gördüğüm ağacın oraya. Ağacın gövdesinde kan izleri vardı. Kabukları yerlere dökülmüştü. Sanki birileri elleriyle sökmüştü kabukları ve ellerini kanata kanata. Kim olduğunu tahmin etmek zor
