“ทำซะสิบุษ ทำให้ข้าแตกด้วยร่องอกของเจ้า”
“ก่อนจะทำให้เจ้าแตกด้วยร่างกายของข้า ข้าขอถามเจ้าได้รึไม่อาสี”
“อันใดรึ?”
“ทำไมข้าถึงมิตั้งท้องลูกของเจ้า ทั้งๆ ที่เจ้าก็แตกล้นในกายข้าทุกครั้งฮึ?”
“เจ้าอยากอุ้มท้องลูกของข้ารึบุษ?” เขาร่ายมนตร์คาถาทุกครั้งเพื่อมิให้นางตั้งครรภ์ทายาทงูดำของตนเอง
“ข้าอยากอุ้มท้องลูกเจ้าอาสี ตอนนี้เราเป็นผัวเมียกันมิใช่รึ”
“เจ้า ‘รัก’ ข้าแล้วรึ?”
“ข้า ‘รัก’ ท่านมิได้รึ รึท่านรังเกียจที่ข้าเป็นมนุษย์ต่ำต้อย”
“โอว์...บุษ เจ้าช่างทำให้ข้าประหลาดใจยิ่งนัก รู้รึไม่ว่าคำ ‘รัก’ ของเจ้าคือคำพูดที่ข้ามิอาจฝันถึง”
“ทำไมเล่า ที่เราทำกันทุกวันมิใช่ ‘รัก’ รึ หรือเพียงเพราะคำสัญญา ท่านถึงเสพสมกับข้าเพื่อให้ข้ามิแก่เฒ่าในวันพระ”
“หาใช่ไม่บุษ ข้าหาได้ทำเพราะคำสัญญานั่นไม่ ข้าจักถอนคำสัญญานั่นให้เจ้า ทุกคืนวันพระเจ้าจักมิแก่ ผมขาวอีกแล้ว”
“จริงรึ?”
“จริง ข้าจักถอนแก้คำสัญญ
