CHAPTER 11
“'Wag mo ng ituloy,” pagbabanta ko sa kanya. Humalakhak ito sa akin.
Inalalayan niya ako hanggang sa makarating kami sa kama. Nilabas ko ang aking cellphone at tiningnan kung may mensahe ba ang mga magulang ko.
Nanlumo ako nang makitang kahit isang message ay wala man lang akong natanggap galing sa kanila. Hindi ba sila nag-alala na hindi ako nakauwi kagabi? Wala man lang nagtanong kung nasaan ako. May pakialam pa ba sila sa akin?
“Kumain ka muna bago umuwi sa inyo. Nag order na ako ng pagkain,”
Napaangat ako ng tingin kay Ninong. Nakatayo ito sa gitna ng aking mga hita at ilang pulgada na lamang ang layo ng mukha ko at ng paglalak1 niya. Gising na gising na.
“Mabuti naman at papakainin mo ako. Pinagod mo ako kagabi,”
Kinuha niya ang aking dalawang kamay at pinulupo
