CHAPTER 17
“Ibenta nalang kaya natin 'tong relo niya?” wika ni Cianne habang hawak-hawak ang relo ni Ninong Alejandro.
Naligo at nagbihis na ako dahil kalahating araw na ang nasayang ko dahil nga nakatulog ako ng matagal.
“Loka ka talaga. Kung ano-ano na naman 'yang nasa isip mo. Itatago ko na nga 'yan,” umiiling na sabi ko.
Kinuha ko iyon mula sa kanya at nilagay sa loob ng aking bag. Balak ko iyong isauli kay Ninong kapag nagkaroon ako ng pagkakataon na makausap siya na kaming dalawa lang.
Magdududa si Ate kapag nakita niyang binibigay ko iyon kay Ninong.
“Tang ina. Ano'ng klaseng paglalakad 'yan, Amihan? Para kang natatae na iwan,”
Palabas na kami ng hotel at ang bagal kong maglakad. Nakangiwi pa ako sa bawat hakbang ko dahil mahapdi pa rin ang aking pagkababa3.
Ang sakit-
