Kaya lihim na naikuyom ni Hermes ang isang kamay.
Pumunta siya rito upang kumustahin sila, hindi ang makipagpalitan ng salita.
Akala rin niya ay magbabago ang pagtingin ni Mang Ramon, pero hindi pala, at lalong lumala yata ang hindi pagdisgusto nito sa kanya.
Tumikhim siya upang alisin ang bara sa kanyang lalamunan.
At alam din niyang nasa banyo si Luna pero siguro ay hindi nito naririnig ang pinag-uusapan nila dahil para lang silang nagbubulungan.
Kulang na nga lang ay ilapit niya ang tainga kay Mang Ramon upang marinig niya ang sinasabi nito.
"Pasensiya na ho kayo, Itay. Pero, hindi ko po magagawa ang gusto ninyong mangyari," muling diin na sabi niya.
"Hindi ikaw ang masusunod, Hermes dahil anak ko si Luna."
"Pero, alam ko na alam ninyo na kailangang makapagtrabaho ni Luna
