“เดี๋ยว” นลินตะปบมือของเขาบังคับให้หยุด เมื่อเขาไม่ยอมหยุดง่าย ๆ จึงออกแรงบีบมากขึ้นเพื่อบอกให้รู้ด้วยภาษากายว่าเธอจริงจังกับคำสั่ง ไม่ว่าเขาจะยินดีทำตาม หรือไม่ก็ตาม
“จะเรื่องมากอะไรอีก” เขายอมหยุดถามเสียงดุ
“ถ้าจะทำอีกต้องจ่ายมา ทบต้นทบดอกกับค่าความซิงของเมื่อคืน แล้วก็ต้องเลิกโขกสับฉันเหมือนที่ผ่านมาด้วย ลำพังแค่ทำงานใช้แรงในไร่ก็เหนื่อยจะตายห่า ถ้าเสร็จจากนี่แล้วยังต้องไปถูกโขกสับในไร่อีก เกิดฉันตายขึ้นมาใครจะใช้หนี้ให้คุณ…นายหัวไม่ทราบ !”
“หึ” ชายหนุ่มตาลุกวาวไปด้วยความขบขัน และความพอใจแปลก ๆ ที่ยังสรุปไม่ได้ว่าเป็นความพอใจจากการสมยอม การรู้จักต่อรองอันเป็นคุณสมบัติของนักธุรกิจ หรืออำนาจของตนเองที่มีมากกว่าจนสามารถบีบบังคับหญิงสาวได้กันแน่
บีบบังคับหรือ…หัวคิ้วของอิทธิพัทธ์ขมวด เขาไม่ชอบความคิดอย่างหลัง จึงสลัดความคิดทั้งหมดทิ้งไปแล้วพลิกตัวขึ้นไปคร่อมอยู่ด้านบน
“เดี๋ยวก่อน !” เ
