I just don't know how lucky I am, akala ko nung nakaraang mga araw ay ako na ang pinakamalas na tao sa buong mundo.
I really never expected that my life would come to this point na magiging masaya rin pala ako. It's almost one month since nagising si Mommy. Totoo nga ang sinasabi ng marami kahit gaano pa kasama ang ugali ng isang tao lalo pa't kung nanay mo ay hindi mo parin kakayanin ang makitang nag-aagaw buhay siya. I only have one mother kaya kahit ano pa ang mangyayari di ko siya maaring pabayaan.
I smiled, habang tinatanaw ko si mommy mula sa slaming bintana ng aking kwarto. Naroon siya sa ibaba ng aming malawak na hardin. Inaalagaan siya ng care giver na kinuha ni Lionel.
Speaking about Lionel, we decided na dito muna ako uuwi habang wala pa ang aming kasal.
Kasal? Yes kasal...
