บทที่ 9
รถม้าที่ไป๋รั่วซีนั่งอยู่เคลื่อนตัวมาหยุดอยู่ที่หน้าจวนแห่งหนึ่ง บริเวณนี้ทั้งเงียบและไม่มีคนผ่านไปผ่านมา หญิงสาวลงมาจากรถม้าด้วยความช่วยเหลือของฉางเต๋อ
“ใช่ที่นี่จริง ๆ หรือ เหตุใดจึงได้น่ากลัวเช่นนี้” รั่วซีเอ่ยถาม พลางมองไปรอบ ๆ นางต้องการพบนางโลม เหตุใดจึงไม่พาไปหอนางโลม แต่มาสถานที่น่ากลัวเช่นนี้แทนเล่า
“ที่นี่พ่ะย่ะค่ะ เชิญพระชายาด้านใน ตอนนี้ทุกคนรอพระชายาอยู่ด้านใน” ฉางเต๋อบอก ก่อนจะเดินนำหญิงสาวเข้าไปด้านในจวนที่เงียบสงบ
รั่วซีได้แต่เดินตามเข้าไปเงียบ ๆ เพราะมั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้คิดที่จะทำร้ายตนเอง เมื่อเข้ามาด้านในก็พบว่าชินอ๋องก็อยู่ที่นี่ด้วย
“คารวะท่านอ๋องเพคะ”
เหลียงหรงหวังเหล่ยมองหน้ารั่วซีครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าอนุญาตให้อีกฝ่ายลุกขึ้น
“ขอบพระทัยเพคะ” รั่วซีเอ่ยขอบคุณก่อนจะเดินไปนั่งยังที่นั่งที่ว่างอยู่
“เจ้าคิดที่จะทำอันใดกันแน่ จึงจะไปที่หอนางโลม”
