บทที่ 13
หลังจากงานเลี้ยงผ่านไปเพียงแค่สองวัน เจินเฟยอินก็ส่งเทียบเชิญให้ไป๋รั่วซีไปเข้าเฝ้าในวัง
“ฮองเฮาส่งเทียบเชิญมาอีกแล้ว” รั่วซีเอ่ยออกมาอย่างเบื่อหน่าย นางเบื่อที่จะต้องไปปั้นหน้าใส่คนพวกนั้นเต็มทน แต่จะให้ทำอย่างไรได้ สุดท้ายก็ต้องไปอยู่ดี
“หากเจ้าไม่อยากไปจะปฏิเสธก็ได้” หวังเหล่ยเอ่ย เพราะเขาก็ไม่อยากให้นางไปเช่นกัน
“ไม่ได้หรอก ข้าต้องทำให้ฮองเฮาเชื่อใจให้เร็วที่สุด เราจะได้รู้ว่าฝั่งนั้นต้องการที่จะทำอันใดกันแน่” หากรู้ว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของพวกนั้นคืออันใด พวกนางจะได้วางแผนต่อได้ว่าจะต้องจัดการเช่นไรต่อไป
“เช่นนั้นก็ตามใจเจ้า แต่จำไว้ว่าหากเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น ไม่ต้องสนใจอันใดทั้งนั้น ชีวิตของเจ้าสำคัญที่สุด” เขาย้ำเรื่องความปลอดภัยของนางอีกครั้ง
“เพคะ” พูดจบก็ลุกขึ้นไปแต่งตัว เพราะชุดที่นางสวมอยู่ตอนนี้ไม่เหมาะสมที่จะใช้เข้าวัง
เมื่อกลับออกมาก็พบว่าหวังเหล่ย
