รักร้าย ของชินอ๋องผู้เหี้ยมโหด

บทนำ

บทนำ

หญิงสาวที่มีใบหน้างดงามนั่งอยู่ในเกี้ยวเจ้าสาวด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง เพราะจู่ ๆ ก็ถูกจับโยนขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวอย่างไม่ทันตั้งตัว นางเป็นบุตรสาวคนโตของสกุลไป๋ นามว่าไป๋รั่วซี เป็นบุตรสาวที่เกิดจากฮูหยินสาม และมารดาก็ได้จากไปตั้งแต่นางยังเด็ก จึงไม่ได้รับการเลี้ยงดูที่ดีนัก

แต่นางก็ไม่ได้สนใจมากนัก วัน ๆ เอาแต่อ่านตำรา ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับผู้ใด แต่ก็ไม่วายถูกกลั่นแกล้งจากบุตรสาวภรรยาเอกอยู่ตลอดเวลา

จนวันหนึ่งมีราชโองการสมรสมาถึงจวนสกุลไป๋ ว่าบุตรสาวคนโตของสกุลไป๋จะต้องสมรสกับองค์รัชทายาท จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้นางต้องขึ้นเกี้ยวแต่งงานในวันนี้

‘เจ้าอย่าได้หวังสูงไปเลย คนเช่นเจ้าไม่มีทางได้เป็นพระชายาขององค์รัชทายาทหรอก’ ไป๋เลี่ยงหรูกล่าวด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม นางเป็นบุตรสาวของภรรยาเอก นางจะไม่ยอมให้สตรีหน้าไหนมาฉกชิงสิ่งที่ควรเป็นของนางไปเด็ดขาด

‘ข้า...’

‘อย่าไปใส่ใจนางเลย เจ้าไปเตรียมตัวให้พร้อมเถิด อย่างไรตำแหน่งพระชายาจะต้องเป็นของเจ้าอย่างแน่นอน’ หวังลี่ฟางเอ่ยกับบุตรสาว พลางยิ้มออกมาหน้าบาน นางไม่มีทางให้ตำแหน่งที่สูงส่งนี้ตกไปอยู่ในมือของผู้อื่นแน่นอน จะอย่างไรตำแหน่งพระชายาเอกจะต้องเป็นของบุตรสาวนางเพียงคนเดียว

รั่วซีได้แต่มองสองแม่ลูกที่เดินจากไปด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ตำแหน่งพระชายาอันใดนั่นนางไม่สนใจเลยสักนิด ผู้ใดอยากได้ก็ไปแย่งชิงกันเอาเองเถิด

หลังจากเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นไม่กี่วัน นางก็ถูกจับส่งขึ้นเกี้ยวเข้าวังชินอ๋อง นางก็ไม่รู้ว่าคนพวกนั้นทำเช่นนี้ได้อย่างไร แต่นางก็ไม่ค่อยแปลกใจเท่าใดนัก เพราะเรื่องเช่นนี้ก็คงไม่เกินความสามารถของสกุลหลิว

“นายหญิงเราจะทำอย่างไรกันดีเจ้าคะ” ลี่มี่ถามขึ้นอย่างจนปัญญา เจ้าสาวไม่ว่าจะกี่คนเมื่อได้เข้าไปในตำหนักชินอ๋องล้วนมีจุดจบไม่ดี

“เรายังจะทำอันใดได้อีกหรือ” รั่วซีตอบอย่างไม่ใส่ใจ นางขึ้นเกี้ยวมาจนจะถึงตำหนักชินอ๋องแล้ว นางยังสามารถเปลี่ยนใจได้อีกหรือ

“นายหญิงไม่น่าจะยอมตั้งแต่แรก” นางไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดนายหญิงจึงยอมขึ้นเกี้ยวมาแต่งเป็นพระชายารองของชินอ๋องที่ขึ้นชื่อว่าโหดเหี้ยมที่สุด มากกว่าที่จะยอมต่อสู้เพื่อให้ได้แต่งเป็นพระชายาเอกขององค์รัชทายาท

“ไม่ยอมแล้วได้ประโยชน์อันใด ในเมื่อสมรสไปแล้วก็ไม่ได้มีอันใดดีขึ้น” นางไม่ได้มีตระกูลบิดามารดาคอยสนับสนุน แล้วเช่นนี้จะไปสู้รบตบมือกับพวกที่อยู่ในตำหนักองค์รัชทายาทได้อย่างไร

“แล้วสมรสเข้าตำหนักชินอ๋องเช่นนี้จะดีหรือเจ้าคะ” ลี่มี่เอ่ยออกมาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ หากต้องแต่งเข้าตำหนักชินอ๋องมิสู้แต่งเข้าตำหนักองค์รัชทายาทไม่ดีกว่าหรือ

“อย่างไรก็ดีกว่าต้องไปต่อสู้กับสตรีนับสิบ” นางอยากอยู่อย่างสงบเท่านั้น ขอเพียงตกลงกับชินอ๋องได้ นางคิดว่าก็ไม่มีอันใดต้องหวาดกลัว