Nakabalik na kami sa palasyo ni Mom. Sila Zoe at Caren ay dumiretso na sa kanila.
Nakalipas na ang isang araw, wala pa rin kaming balita ulit mula kay Tito. Hindi pa raw siya kinakausap muli ni Papa.
"Ate Ria, mukhang mapapa-aga next year ang graduation ko" ulat ni Sopi.
Bigla naman akong natuwa. Good news iyon. Hindi na siya masyadong magiging busy at makakapag-focus na siya sa kaniyang gustong gawin.
"Bongga ang magiging handaan mo. Hindi ako makapapayag na basta-basta na lamang ang araw na iyan," saad ko.
"Dapat lang na maghanda tayo. Malaki na rin ang kinikita ng business ninyo at deserve ni Sopi na paghandaan siya. Hayaan mo, kami ng Ate Ria mo ang bahala sa iyo," pagsang-ayon ni Mom.
Parang sobrang bilis ng panahon. Tumatanda na kami kaya kailangan na naming mag-invest para sa
