ภายในห้องที่มีชายหนุ่มและหญิงสาวนอนอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ก่อนที่หญิงสาวตื่นขึ้นด้วยสลึมสลือ
"อือ"
ฉันตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่ปวดร้าวไปทั่วร่างกายเมื่อวานคนตัวสูงรังแกฉันทั้งวันไม่พอเขาทำตอนกลางคืนอีก
@โต๊ะอาหาร
''คุณฉันกลับบ้านได้ยังคะ''
หญิงสาวเอ่ยถามชายหนุ่มที่นั่งตรงหน้าจัสตินไม่ตอบเพียงแต่ชายตามองหน้าร่างบางตรงหน้าเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้น
''วันนี้ฉันเข้าบริษัทแต่เช้า
จัสตินพูดออกมาอย่างไม่สนใจร่างบางที่นั่งอยู่ก่อนที่สองเท้าหนาจะเดินอกไปไม่วายที่ร่างบางจะเดินไปยืนตรงหน้า
''นี่คุณจะเมินคำถามฉันแบบนี้ไม่ได้นะ''
''หลีกไป''
นํ้าเสียงเรียบนิ่งเอ่ยขึ้นมันทำให้ดวงใจน้อยๆของร่างบางเต้นด้วยความประหม่าแต่เธอก็ยังคงดื้อด้านไปยอมหลีกไปทำให้ชายหนุ่มขมวดคิ้วขึ้นมา
''ฉันจะกลับบ้าน''
''หลีกทางให้ฉันก่อนที่ฉันจะจับเธอเx็ดกลางบ้าน''
''....''
คำพูดของจัสตินได้ผลคาร่าถอยหลังหลีกทางให้ชายหนุ่มก่
