โครม!
ฉัตรหน้าซีดเผือด ทันทีที่เห็นรถมินิคูเปอร์ ถูกคัมรี่เสยท้าย เขาปล่อยเอวคอดของหนุ่มหน้าหวาน เหยื่อในค่ำคืนนี้ ก้าวเท้าว่องไวไปที่รถ
“หยุดนะ อย่าหนีนะ!”
ฉัตรวิ่งไปขวางหน้ารถคัมรี่อย่างไม่กลัวตาย และถ้าไม่ทำแบบนี้ คนที่ตายจะเป็นเขา
เอารถสภาพถูกชนท้ายไปให้พ่อซ่อม พ่อได้ฆ่าเขาตายแน่ และค่าขนมเอามารวมกันสิบเดือน ก็ไม่น่าจะพอซ่อมรถคนนี้ ฉัตรปวดหัวฉับพลัน
“ลงมาคุยกันเดี๋ยวนี้”
ฉัตรจ้องคนในรถเขม็ง อีกฝ่ายไม่ลงจากรถ กวักมือเรียก ให้ไปหาข้างรถ ฉัตรลังเล
ประตูรถฝั่งข้างคนขับเปิดออก “อยากให้รับผิดชอบก็มานี่ เดี๋ยวจะรับผิดชอบยันเช้าเลย”
เวย์ยกยิ้มมุมปาก ดูชั่วช้ากว่าตอนที่ฉัตรทำเยอะ ฉัตรมองซ้ายขวา ไม่เห็นเด็กที่ควงออกจากผับมาด้วยแล้ว ตรงดิ่งไปหาหนุ่มที่ตัวสูงกว่า
ไม่ทันได้ทำตามที่ตั้งใจ ว่าจะล็อกประตูรถไว้ไม่ให้อีกฝ่ายปิด ร่างโปร่งก็โดนรวบขึ้นรถ แค่นั้นไม่พอ ยังปิดประตูรถ และล็อกแน่นหนา
