“อือ อือ!” ยูทุบตีไหล่อีกฝ่ายหลายครั้ง ทว่าอดีตอาเขยก็ไม่ยอมปล่อยให้เขาเป็นอิสระ ยูเลยเตะน้องชาย กรถลาถอยหลังสองก้าว ตัวงอ
ยูพลิกตัวคลานไปอีกฟากของเตียง เท้าใกล้แตะพื้น กรสืบเท้ามายืนด้านหน้า กดจมที่นอนอีกครั้ง ครั้งนี้ยูไม่สามารถถีบอีกฝ่ายได้แล้ว
เพราะกรทาบลงมาทั้งตัว เบียดส่วนล่างถูไถเป็นจังหวะ ที่พาให้จิตใจเตลิด จากที่ดิ้นขืนอย่างแรง ยูอ่อนยวบยาบ เผยอปากบ่นงึมงำ
“ไม่เอา อย่ามายุ่งกับผม อึก อืออ” ยูบิดเกร็งส่วนล่าง นิ้วหยาบกร้านลูบวนช่องทางหลัง สะกิดรูที่รอบด้านยับย่น ตรงกลางนุ่มลื่นกว่าที่คิด
“แค่ถูกนิ้วกูแตะหน่อย ก็แฉะแล้วนะมึง”
พูดจบกรประกบปากกระจับ ที่อวบอิ่ม และสีแดงระเรื่ออย่างเป็นธรรมชาติ ไล่ต้อน เกี่ยวพันลิ้นอย่างป่าเถื่อน มือเล็กปัดป่ายไปทั่ว
สุดท้ายกดเล็บบนแผ่นหลังกำยำ ข่วนผ่านปีกนก ตรงกลางเป็นรูปไม้กางเขน ผิวขาวที่แดงเพราะพิษเหล้า แดงเถือกเป็นแนวตามปลายเล็บทั้งห้าที่เคลื
