“ถ้าคุณไม่หยุดทำ จะหนีไปอยู่ที่อื่นแล้วนะ” ยูยืนตัวสั่นหน้าตู้เสื้อผ้า มือกำกางเกงแน่น แต่ตาจ้องอีกฝ่ายเขม็ง “ไม่เมาแล้ว ก็เลิกบ้าสักทีเถอะ”
“กูแค่มาบอกว่าซักผ้าปูที่นอนแล้ว” กรนั่งลงปลายเตียง วันนี้เขาสวมเสื้อกล้ามทรงหลวมสีดำ อวดท่อนแขนกำยำ แขนข้างหนึ่ง มีรอยสักมังกร ลำตัวยาวตั้งแต่หัวไหล่ ลงมาถึงข้อมือ
คล้ายเจ้ามังกรที่พาดอยู่ข้างโอ่ง ผิวขาวตัดกับน้ำหมึกสีดำ ทำให้มังกรโดดเด่น สง่างาม เข้ากับเจ้าของ และลายนี้ เพิ่งสักมาใหม่ สดๆ ร้อนๆ
แผลยังไม่ทันตกสะเก็ด ยูมองแวบเดียว รู้ว่าเป็นของใหม่ แต่ไม่คิดถาม ไม่อยากยุ่ง!
“ออกไปสิ”
“...แต่ยังไม่แห้ง คืนนี้ขอนอนนี้นะ” กรล้วงโทรศัพท์ที่หน้าจอแตกละเอียด ออกจากกระเป๋ากางเกงขาสั้น ยกขาวางพาดบนหัวเข่า
แล้วกระดิกปลายเท้า ท่าทางไม่ยี่หระ
ยูเอือมระอา “ครับ เดี๋ยวผมไปนอนบนโซฟาในห้องรับแขกเอง” จังหวะกำลังหมุนตัว ยูเห็นอีกคนพลันทำโทรศัพท์หล่น ตาเหลือบมอง
