🔥เรื่องที่18 #1 อุ้มท้องหนีสามีสารเลวแต่ดันพลาดท้องกับพี่ชายเขา SM

1322 Words
“ดินคิดดีแล้วเหรอที่จะพาลูกหนี” “คิดดียิ่งกว่าดีอีกครับ” ไอดินจำประโยคที่เขาคุยกับอาสามีได้ดี ทว่าคิดไม่ถึงว่าเรื่องที่เขาจะพาลูกในท้องหนี มันจะจบด้วยแบบนี้ ซึ่งเขาไม่ต้องการสักนิด ในช่วงพลบค่ำวันหนึ่ง เพื่อนใหม่ที่เจอในรั้ววิทยาลัยชวนไปงานรับน้องที่พวกรุ่นพี่จัดกันเอง ไอดินไม่คิดว่าแค่ไปงานเลี้ยงจะมีปัญหาอะไร จึงตามเพื่อนไปด้วยความร่าเริง ทว่าในคืนนั้นเขาดันพลาดท่ามีอะไรกับรุ่นพี่คนหนึ่ง และเช้ามาต่างคนต่างแยกย้าย จบๆ กันไป แต่หกเดือนต่อมา ไอดินที่ร่างกายไม่เหมือนเด็กผู้ชายทั่วไป หน้าท้องนูนขึ้นมาอย่างผิดวิสัย หลังไปพบหมอที่รักษาความผิดปกติของร่างกายเขามาตั้งแต่เด็ก ชายในชุดกาวน์ก็บอกว่าเขาท้อง ไอดินตอนนั้นตกใจจนหน้าซีดเผือด แค่ความผิดปกติที่เต้านมผลิตน้ำนมออกมาไม่หยุดก็เป็นปัญหามากพอแล้ว นี่ยังท้องได้อีก ครั้นจะเอาออกก็สงสารเด็กตาดำๆ ไอดินตั้งใจจะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว แต่พอพ่อรู้เข้า ไม่ยอมท่าเดียว ให้เขาไปพาผู้ชายคนนั้นมารับผิดชอบให้ได้ มันจึงจบด้วยการแต่งงาน หนังเกือบทุกเรื่องมักจะจบด้วยฉากพระเอกกับนางเอกแต่งงานกัน ซึ่งอันที่จริงแล้ว นั้นเป็นจุดเริ่มต้นต่างหาก ผู้ชายคนนั้นมันเหี้ยและเห็นแก่ตัวเกินกว่าจะเป็นพ่อคน ทว่าพอขอเลิกดีๆ ฝ่ายนั้นกลับขอค่าสินสอดคืนทั้งหมด ไอดินจึงทนความสารเลวของผู้ชายคนนั้นต่อ โดยระบายความทุกข์ใจให้เพื่อนฟัง แล้ววันหนึ่งเพื่อนก็เอือมระอาที่เขายังทนกับคนแบบนั้น ตัดขาดกับเขาไปเสียดื้อๆ ไอดินจึงต้องเก็บความทรมานไว้ในใจเนิ่นนาน ไม่สามารถปรึกษาใครได้ กระทั่งวันหนึ่งได้พบกับอาของสามี ช่วงแรกอาของสามีไม่ชอบตน แต่พอได้พูดคุยกัน ทั้งสองก็ถูกคอกันอย่างไม่น่าเชื่อ และที่แย่มากๆ คือสามีพูดเอาดีเข้าตัว ส่วนความเลวโยนให้เขา และพอได้คุยกันมากขึ้น เขาก็รู้ว่าลับหลัง สามีเอาเขาไปขายกับอาไว้เยอะ วันหนึ่งไอดินจึงตัดสินใจหนีออกจากบ้าน และก็ต้องขอบคุณอาสามีมากที่ห่วงใยเขากับไอ้ตัวเล็กในท้อง ถึงขนาดหาที่อยู่ให้ ทว่าต้องไม่ใช่แบบนี้สิ ให้เขามาอยู่ร่วมชายคากับพี่สามีได้ไง คนนี้ก็อีกคนชอบเข้าข้างและให้ท้ายน้องตัวเองอย่างกับอะไรดี แต่ก็ต้องขอบคุณแหละ ที่ผู้ชายคนนี้ไม่บอกน้องตัวเองว่าเขาอยู่ที่ไหน แต่ยังไงนี่มันก็หนีเสือปะจระเข้ชัดๆ! “ไปซะ!” เสียงทุ้มกังวาน ซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นอายของบุรุษเพศตะคอกใส่ใครคนหนึ่ง เมื่อร่างเล็กออกจากห้องนอนลูกวัย 3 เดือนที่กำลังหลับปุ๋ย ไหล่ก็ถูกชายตัวเล็กกระแทกเข้าเต็มรัก ไอดินที่ตัวพอๆ กันถลาถอยหลัง ฝ่ายนั้นนอกจากไม่ขอโทษ ยังสะบัดหน้าใส่ แต่ไอดินไม่ถือสาคนที่มูอัสเรียกมาปรนนิบัติก็ทำแบบนี้ใส่เขาเกือบทุกคน ร่างเล็กกดคลึงหัวไหล่ ก่อนเดินเข้าไปในห้องมูอัส เก็บกวาดข้าวของที่หล่นอยู่บนพื้น ระหว่างเดียวกันก็ยกมือปัดป่ายควันที่ลอยคละคลุ้งอยู่ในห้องที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำราวกับอยู่ต่างประเทศ น้องชายของมูอัส เคยเล่าว่าครอบครัวของเขาเดิมทีไม่ได้รวย แต่พี่ชายเป็นคนขยันอดทนจนได้ดิบได้ดี ตอนนี้เป็นเจ้าของสำนักงานคนงานเข้าออกระหว่างในและนอกประเทศ ยังมีรีสอร์ตเล็กๆ ในย่านท่องเที่ยว ที่ไหนไอดินไม่ได้ใส่ใจ แค่รู้เพราะเคยได้ยินมูอัสคุยกับลูกน้องเรื่องการก่อสร้าง “ต้นหอมหลับแล้วครับ” เก็บของเสร็จร่างเล็กก็ปีนขึ้นตักคนที่กำลังนั่งหน้าขรึม ทว่าก็ขยับรั้งเสื้อทีเชิ้ตขึ้น ก่อนพลิกตัวกดเรือนร่างอ้อนแอ้นของหนุ่มรุ่นน้องไว้ใต้ร่างเนืองแน่นที่ผ่านการออกกำลังกายมาอย่างดี จ๊วบ~ จ๊วบ~ ไอดินขยับเคลื่อนตัวราวกับคลื่นตามจังหวะการโลมเลียที่ปลายยอดถัก “อื้ออ...อ่าา” เขาพยายามกลั้นเสียงน่าอายแล้ว ทว่าก็อดไม่ได้คร่ำครวญออกมาสนั่นห้อง “อ่าส์!” “อื้มม” มูอัสดูดเอาน้ำนมสีขาวออกจากเต้าฝั่งหนึ่งจนแห้งเหือด ยังรู้สึกว่าไม่อิ่ม ลากลิ้นผ่านกลางอกไปดูดอีกฝั่ง และนวดคลึงกระตุ้นให้ยอดอกผลิตนมอุ่น ทำเช่นนี้สลับไปมาอยู่เนิ่นนาน Trr... Trr... Trr.. เสียงโทรศัพท์ดังอยู่พักใหญ่ มูอัสส่งเสียงไม่พอใจในลำคอ ทว่าพอเห็นเบอร์คนที่โทรเข้ามากลางดึก เขาก็กดรับสายทันที “ว่าไง” มูอัสถามอย่างเย็นชา พร้อมมองคนใต้ร่างเขม็ง ไอดินตัวสั่นทันทีที่สบเข้ากับนัยน์ตาดุดันหลังแสงสีเหลืองนวล แต่พอละสายตาลงในระดับที่คล้ายคิดผิด เพราะเผอิญเห็นดุ้นยักษ์ ที่ลอดช่องว่างระหว่างเสื้อคลุมอาบน้ำออกมา บนกลางหัวมนซึ่งกลมบานมีน้ำปริ่ม มันหยดลงบนเป้ากางเกงขาสั้นของเขาพอดี จู่ๆ ไอดินพลันเสียวสันหลังวาบที่เข้ามาป้อนนมพี่ชาย อดีตสามีแบบนี้ ทั้งสองไม่เคยมีอะไรกัน แค่อีกฝ่ายอยากทานนมสดๆ จากเต้าเขาเท่านั้น ซึ่งไอดินจะไปขัดอะไรได้ เพราะการได้อยู่สุขสบายเยี่ยงนี้ ก็เป็นเพราะมูอัสพี่ของอดีตสามี “พี่ๆ” เสียงในสายฟังดูร้อนรน พาให้คิ้วหนาขมวดแทบเป็นปม “ผมขับรถชน...ชนคน พี่อยู่...” “ตอนนี้อยู่ที่ไหน?” มูอัสถามกลับไปเสียงดุ ทว่าก็แฝงไปด้วยความเป็นห่วงใย มูอัสไม่มีทางปล่อยให้น้องรักเผชิญหน้ากับปัญหาคนเดียวแน่ และมันก็เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไกล เมื่ออีกฝ่ายตอบกลับด้วยเสียงสั่นเทิ้ม มูอัสก็รีบวางสาย โทรไปหาเพื่อนที่เป็นตำรวจให้ไปช่วยน้องชายทันที ไอดินรู้ดี ถ้าตอนนี้ทั้งสองไม่ได้อยู่กันคนละจังหวัด มูอัสคงรีบแจ้นไปหาน้องรักแล้ว “ถ้าเขาผิดคุณจะช่วยเขาไหม” ไอดินจู่ๆ ก็นึกสงสัยแล้วดันปากไว ถามอย่างไม่เกรงกลัว “แน่นอน...จัดการมันให้ฉันหน่อย” มูอัสตอบอย่างไม่แยแสสิ่งใด เขาอยากไปหาน้องใจขาด แต่เพราะส่วนล่างไม่ยอมสงบ จึงต้องเพิ่งปากอวบๆ ของคนใต้ร่าง อีกคนได้ยินคำสั่งพลันอ้าปากค้าง คิดไม่ถึงและคิดว่าตัวเองหูฝาดแน่ๆ เลยยังนิ่งเฉย “เอ่อ ถ้าคุณไม่กินแล้วผมกลับห้องนะ” ไอดินรั้งชายเสื้อลง เตรียมตัวเผ่นเต็มที่ แต่ถูกร่างหนารวบเอวกลับมาที่เดิม ไม่พอ ยังตีบั้นท้ายอย่างแรงเสียงดัง เพียะๆ! “โอ๊ยย...” “3 เดือนกว่าแล้ว ตรงนั้นของเธอใช้งานได้แล้วนี่” มูอัสไม่พูดเปล่า ถอดชุดคลุมอาบน้ำ เปิดเผยกายหยาบที่สมกับชายชาตรีกันซึ่งๆ หน้า แล้วรั้งกางเกงไอดินออกไปพร้อมอันเดอร์แวร์สีดำที่ช่วยขับผิวขาวให้เปล่งประกาย ไอดินมองตามกางเกงที่ม้วนเป็นเลขแปดลอยไปไกล “เคยโดนแล้ว งั้นฉันก็ไม่ต้องอ่อนโยนกับมันสินะ” มูอัสเพียงแค่เห็นรูยับๆ ที่ประกบกันแน่น ก็อยากสอดเข้าไปแล้วกระแทกเต็มแรง . . มูอัสแสยะยิ้ม “...เดี๋ยวให้กูกลับถึงบ้านก่อนเถอะ” เขาคาดโทษคนตัวเล็กแล้วตัดสายทันที พี่ชายสามี = สามีอีกคน 🥵🥵
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD