ฉันต้องสะดุ้งตื่นในตอนเช้า เพราะคนข้างตัวเลย ไม่อยากจะลามกเลย แต่มาหลับหายใจกกหูกันแบบนี้ มันจั๊กกะดึ๋ยจัง แถมยังมากอดกันซะแน่นแบบนี้ งื้อออออ แบบนี้หัวใจมันเต้นไม่หยุด จะหลับต่อได้ยังไง ฉันพยายามขยับหนีไปไกลๆ เพื่อจะได้นอนต่อ แต่กลับโดนคนตัวใหญ่กว่าลากกลับมานอนที่เดิม
“จะไปไหน”
“ก็พี่หายใจรดหูแบบนี้ ฉันจั๊กกะดึ๋ยอะ” ฉันพลิกตัวหันมาหาพี่รุจ ที่ตอนนี้ลืมตามองฉัน แล้วยิ้มออกมาบางๆ ยิ้มอะไรอะ
“ดีจังเลย ตื่นมาแล้วเห็นเธอเป็นคนแรก”
“ตื่นแล้วกลับเลยไหมคะ เดี๋ยวพี่จะไปทำงานสาย” ฉันมองคนตรงหน้าที่มองฉันตาไม่กะพริบ
“ดูแลดีจัง แบบนี้รักตายเลย” ฉันโดนแขนใหญ่ๆ รวบเข้าไปกอดอีกครั้ง แล้วก็ซุกหน้าลงกับอกของฉันอยู่แบบนั้น
อารมณ์ไหนเนี่ย ไปทำงานสายไม่รู้ด้วยนะ
“สายหน่อยละกัน ขอนอนกอดเธอแบบนี้ก่อน วันนี้พี่ไม่มีงานอะไรสำคัญ ใจจริงอยากหยุดเลยด้วยซ้ำ” คนพูดซุกไซ้อยู่กับอกฉันอยู่แบบนั้น เหมื่อนเด็กที
