Mükemmel Luna

Bölüm 2. Reddedilme

Şaşkınlıkla hepsi ona baktı. Bray'in gözleri kocaman açıldı.

"Ri, kurdum-" Eskiden söylediklerini tekrar söylemeye başladı ve Roxy gülmek istedi. Önceki hayatında hepsini duymuştu. Roxy ile vakit geçirmek istediği her seferinde kurdundan bahsediyordu. Anlaştıkları gibi onu asla reddetmemişti ve çok geçmeden Roxy onun metresi oldu.

Riannon, kendisi için aşırı derecede acı verici olmasına rağmen gözlerini kapatmaya çalıştı. Sürüyü gerçekten önemseyen ve kendini işe adamaya çalışan oydu. Bu onun diğer hatasıydı.

Ancak artık ikinci bir şansı vardı.

Ve aynı hatayı iki kez yapmayacaktı. Çok geç olmadan Roxy'den burada ve şimdi kurtulacaktı.

O zamanlar, Bray ona bunun kendi seçimi olduğunu ve yanlışı seçtiğini söylemişti. Sürünün iyiliği için Roxanne'in kalmasına izin vermek büyük bir hataydı. İnsanlar bunun için öldü! Tek olan o değildi. Ria'nın gözleri en yakın arkadaşı Maya'nınkilerle buluştu ve gözyaşları canını acıttı, kaçmakla tehdit etti. Maya, Roxy'nin planlarında öldürülenlerden biriydi. Daha önce şüpheleri vardı ama şimdi kesin olarak biliyordu. Bu kötülükten bir kez ve sonsuza dek kurtulacaktı.

"Hayır dedim," diye tekrarladı soğuk bir şekilde ve kocasına baktı. "Bunu daha önce konuşmuştuk ve bir anlaşmaya vardık. Ona bakacak iyi bir sürü bulacağız. Ama burada kalmayacak. Anlaştığımız gibi onu reddetmen gerekiyor."

Onu rahatsız eden bir soru da Bray'in bu konuşmayı neden herkesin gözü önünde yapmayı seçtiğiydi. Ama şimdi bunu düşünmenin zamanı değildi. Daha acil meseleleri vardı.

"Riannon." Bray aniden ciddileşti, arkasına saklanan ve rüzgarda bir yaprak gibi titreyen Roxanne'in önüne geçti. "Bunu düşün. Önemli olmasaydı sana sormazdım. Sürümüzün Alfa'sıyım ve kurdum eşi için deliriyor. Riske giremeyiz—"

"Brayden," diye sakince ona seslendi. "Sürümüz ülkedeki en güçlü sürülerden biri. Kimseyle savaş halinde değiliz ve sen güçlü bir Alfa'sın. Sana inanıyorum. Her zaman inandım. Bunu biliyorsun. Gerçek eşini reddetmenin kolay olmayacağından eminim, ancak biz bir aile olarak bunun üstesinden geleceğiz."

"Ben sadece sürünün iyiliğini istiyorum," diye mırıldandı Bray, artık pek de emin görünmüyordu ve Ria içinde bir umut hissetti.

"Sürünün iyiliğini istiyorsan, hemen yap," diye bastırdı. "Ne kadar ertelersen, o kadar zorlaşacak. Her şeyden önce, o senin zayıf noktan. Daha ilk günden sözünden döndün bile."

Dudakları hafifçe seğirdi ve Ria bunun ne anlama geldiğini biliyordu. Zaferi yakındı. Bu kızıl saçlı canavardan neredeyse kurtulmuştu.

Sinirli bir iç çekerek, Bray Roxanne'e döndü ve ona yumuşak bir şekilde konuştu.

"Üzgünüm. Daha sonra seninle ilgileneceğimden emin olabilirsin. Söz veriyorum."

Ria, elbisesinin kumaşını ne kadar sıktığını fark etmedi. Ne yani, bu kadar kolay mıydı? Eğer hemen hayır diyebilseydi başına gelen tüm felaketleri durdurabilir miydi?

"Ben, Silver River sürüsünden Alfa Brayden Thorn, reddediyorum-" kocası kararlı bir sesle söylemeye başlamıştı ki, önündeki omega dizlerinin üzerine çöktü ve gözyaşlarına boğuldu.

"Lütfen, hayır!" diye sızlandı. "Hala çok güçsüzüm! Beni şimdi reddedersen ölürüm! Lütfen! Her şeyi yaparım!"

Bray donup kaldı. Bu küçük, narin eşini reddetme konuşmasının devamını getiremedi. Bu, Riannon'un her şeyinin kaybolduğunu anladığı andı. Tekrar ona doğru döndü ve o da gururla bakışlarını tuttu.

"Lütfen, Alfa!" Roxy hıçkırmaya başladı. Ria ona onay vermek zorundaydı. Kendisinden önce kimin olduğunu bilmeseydi, o da satın alırdı. "Kölen olacağım! Temizlik ve yemek yapabilirim! Her şeyi yapabilirim! Sadece, lütfen, beni bağışla! Bunu yapma! Senin Luna'na hizmet edeceğim!"

Ria'nın kendisinden bahsedilmesiyle elektrik şoku dalgası geçti. Rakibine baktı ve iyi gizlenmiş nefret dolu bir bakışla karşılaştı.

"Lütfen, Luna'm!" hala diz çökmüş olan kız yalvarmaya devam etti. "Kaderim senin ellerinde! Lütfen, beni öldürme! Lütfen, beni bağışla! Sonsuza dek kölen olacağım. Beni öldürme!"

Kimse tek kelime etmiyordu ve odadaki tek ses Roxanne'in acıklı hıçkırıkları ve homurtularıydı.

"Tatlı kızım," Riannon son bir kez denemeye karar verdi. "Bunların hiçbirine gerek yok. İyi bakılacaksın, sadece burada değil.Başka bir yere yerleştirileceksin."

"Lütfen Luna'm!" Roxy, Ria'nın kaçabildiğinden daha hızlı bir şekilde ona doğru süründü ve elbisesini yakaladı.

"Reddedilmek beni öldürecek! Lütfen beni bağışlayın!"

"Ben-" Ria konuşmaya başladı ama yüksek bir hırlama onu durdurdu.

"Yeter!" diye kükredi Brayden, gözleri kırmızı parlayarak ona bakarken, bu kurdunun su yüzüne çıktığı anlamına geliyordu.

"Sakin ol," dedi Luna kararlı bir şekilde, ama öfkelendiği için bir homurtu daha duyuldu.

"Yeter dedim!" Brayden kısa sürede Roxanne'in yanında belirdi ve onu kollarına aldı. "Kalmaya devam ediyor! Her şeyin bir yolunu bulacağız!"

Kararlı bir şekilde büyük merdivene doğru yürüdü ve eşini üst kattaki misafir odalarından birine götürdü. Ria, hangi oda olacağını çok iyi biliyordu - malikanenin en uzak köşesindeki, kocasının neredeyse hiç vakit kaybetmeden taşınacağı yer. Roxanne'in başı Brayden'ın boynuna gömülüydü ve Riannon, onun şimdi köprücük kemiğine, tam da bir izin olması gereken yere nefes vermesinin bir tesadüf olmadığından emindi.

Otomatik olarak, on dokuz yaşındayken ona verdiği işarete dokundu ve omeganın bakışlarını yakaladı. Roxanne izliyordu. Ria, tıpkı geçen seferki gibi bugün de kaybettiğini biliyordu.

Hiçbir şey değişmedi. O günkü sözleri ve eylemleri olanlarda kesinlikle hiçbir rol oynamadı. Tekrar tekrar izlenen çok kötü bir film gibiydi.

"Ri!" Maya, Alfa'ları gittiğinde yanına geldi. "İyi misin?"

Riannon en iyi arkadaşına, kaybettiği arkadaşına baktı. İki kere düşünmeden kendini Maya'nın kollarına attı.

Ebeveynlerinin ölümünden sonra Brayden dışında her konuda güvenebileceği tek kişi oydu.

"Hadi, hadi." Maya uzun platin sarısı saçlarını okşadı. "Her şey yoluna girecek. Yeniden düşünecektir, eminim."

Ria, mevcut olayların etrafındaki insanlara nasıl göründüğünü fark ettiğinde ve hemen kendini uzaklaştırdığında gerçek ortaya çıktı. Kocasını çoktan kaybetmişti. Onun da itibarını kaybetmesine gerek yoktu.

"İyiyim," dedi ve Beta'nın bakışlarını yakaladı.

Ash başını salladı ve yüksek sesle bağırmadan önce ona yumuşak, sempatik bir şekilde gülümsedi, "Herkesin ne yapması gerektiğini unuttuğunu hissediyorum! İş bekliyor!"

"Hadi odana gidelim," diye önerdi Maya. "Her şeyi orada konuşuruz."

Hayır, Ria'nın bu konuşmaya ihtiyacı yoktu. Bunu çok iyi hatırlıyordu. Çünkü zaten bunu önceden de yapmışlardı.

Şu anda gerçekten ihtiyacı olan şey biraz yalnız kalmaktı. Çünkü işlemesi, strateji geliştirmesi ve yeni bir plan bulması gerekiyordu.

Evliliğini kurtaramamıştı ama Maya'yı, Roxy'nin yardımıyla ölen diğer insanları, sürüsünü ve kendi hayatını kurtarabilirdi.

"Şu anda yapamam," dedi arkadaşına gülümseyerek ve ellerini sıkarak, hala burada olduğuna inanamıyordu. "Başka zaman konuşalım. Yapacak çok işim var."

"Çalışmak mı?" Maya'nın gözleri kocaman açıldı. "Ciddi misin?"

"Evet." Ria elbisesindeki kırışıklıkları düzeltti. "Şimdi Alfa'mız... meşgul olduğuna göre, ben devreye girmeliyim. Önce sürü gelir."

Arkadaşına bir kez daha sıcak bir gülümseme gönderdi ve ekledi, "Her şey yoluna girecek, Maya. İyi olacağız. Hepimiz."

Riannon Luna ofisinin kapısını kilitledi ve düzensiz nefesini kontrol etmeye çalıştı. Çok fazla! Her şey onun için çok fazlaydı. Kafasını boşaltması ve her şeyi düşünmesi gerekiyordu. Bir plana ihtiyacı vardı. İyi bir plana. Kendisi de dahil olmak üzere herkesi kurtarması gerekiyordu.

Ama ofis çok havasızdı. Ve nefes almaya ihtiyacı vardı!

Ona yardım edebilecek tek bir şey vardı, o da kurda dönüşmesiydi.

Riannon sürünün etrafını saran ormana girdi ve soyunarak formunu değiştirmeye hazırlandı.

Ama hiçbir şey olmadı!

"Onyx, orada mısın?" diye sordu, bir saatten az bir süre önce aniden yeniden doğuşundan beri ilk kez kurduyla konuşuyordu, ancak bir cevap alamadı. Endişe vericiydi. Onyx tüm hayatı boyunca oradaydı.

"Onyx!" Ria ikinci yarısı için seslendi ancak sessizlikle karşılaştı. Öfkeyle, insan bacaklarını kullanarak olabildiğince hızlı koştu. Hala süper hızlı ve güçlüydü, bu da sadece kurdunun bir yerlerde içinde olduğu anlamına gelebilirdi. Zayıf değildi.

Ama bir şeyler çok yanlış gidiyordu.