"Hahahahaha." walang tigil sa pagtawa si Seamus habang hawak-hawak ang kanyang tiyan.
"Masaya ka?" sarkastikong tanong ko.
"Hindi mo ba ako nakikita o naririnig? Tumatawa ako. Ibig sabihin masaya ako!" lalong lumalakas ang kanyang halakhak sa tuwing tinitingnan niya ako at ako naman ay iniiwas ko ang aking tingin dahil sobra akong nahiya sa ginawa ko.
Akala ko ay iyon na ang paraan upang makalabas rito ngunit hindi pala. Ano bang paraan ang dapat kong gawin upang makalabas dito?
"Naku tama na iyan, Amus. Pumasok na kayo sa loob at maaga tayong matutulog ngayong gabi sapagkat pagod na pagod na rin kami ng inyong ina mula sa pagtatanim." saad ni tatay Dan kaya't tumango-tango na lamang kami ni Seamus.
Sabay kaming tumayo ni Seamus. I still can't eye him due to the embarrassment I made.
