I gradually open my eyes. As expected, white ceiling and a white bulb blinded my eyes so I blocked it with my arm. "Buti naman at gising ka na!" saad niya habang hawak ang aking kaliwang palad. I looked at him gradually. "Where is Seamus? Is he okay? Is he fine?" I asked. "Bette, please stop doing this!" malambing na saad nito. "Please, don't t*****e your feelings by remembering someone who makes you feel the pain again and again." "I'm sorry but Seamus is just my close friend! Hindi ko siya basta kayang kalimutan!" I averted my gaze, get my hand from him and cover my body with my blanket. Hindi ko siya kayang tingnan ngayon gayong sariwa pa rin ang sakit na idinulot niya sa akin kahit matagal na iyong nangyari. "Galit ka pa rin ba sa akin?" tanong nito. Bakit tila may tinik ang la

