Epilogue
970 Words
My wedding day in the church today.
Ayaw ko man ng malaking selebrasyon sa kasal na ito. Ang mahalaga sa akin ang mga importanting taong malapit sa amin mag-asawa. Pero hindi pumayag si mommy at daddy na hindi magarbo ang kasal ko. Dahil nag-iisa lang akong anak nila at suman-ayon din naman ang parents ng asawa ko sa kagustuhan ng magulang ko.
Pumayag na rin akong pagbigyan sila dahil iyon ang gusto ng mga parents namin. Hindi man masusukat ang gastos sa pagpapakasal ng taong nagmamahalan. Pero kaya naman nitong sukatin kung gaano kami magiging matatag sa pagsasama. Nagkaroon na ng basbas ng simbahan. Marami man kaming pinangako sa harap ng simbahan bilang mag-asawa. Pero alam namin lahat ng pinangako sa isat-isa ay tutuparin namin sa ngalan ng pagmamahal na nararamdaman mag asawa.
Ngayon ay nasa harap ako ng malaking pinto ng simbahan at hinihintay ko nalang itong buksan para masilayan ko ang pinakamamahal kung lalaki, na naghihintay rin sa pag-iisang dibdib namin ulit. Alam kung walana din mahihiling si Faelray. Lahat ng hiling niya ay natupad na kasama ako at ang baby namin.
"Anak, masaya ako para inyo, ni Faelray. Sana bigyan niyo kami ng maraming apo...." Biro ni mommy na maiyak-iyak pa na nasa tabi ko.
"Salamat, mommy. Kung madali lang manganak mommy, bibigyan kita ng maraming apo, kahit hindi niyo po hilingin sa akin." Balik na biro ko sa magula ko.
"Ikaw, daddy.... Ilan bang apo ang gusto mo?" Tanong kung kay Daddy, na tahimik lang. Pero alam kung malungkot siya dahil ikakasal ulit ang anak niya. Pero simpre masaya siya, nasa mabuting tao akong mapupunta.
"Kung ilan kaya niyong ibigay mag asawa, na apo sa amin ng mommy mo, ay masaya na ako duon, anak... Ang importante sa akin, maging masaya ka, kayong mag-asawa..." Madamdamin na saad ni daddy sa akin. Na nagpatulo ng luha ko sa akin mga mata. Kasabay ng pagtulo ng mga luha ko, siya naman buksa ng pinto ng simbahan kahit napakalayo ng asawa ko. Kitang-kita ko ang saya sa kanyang mga mata. Lumakad na rin kami patungo sa naghihintay na groom ko.
Ang daming tao, pero siya lang nakikita ng mga mata ko. Ang mga paa ko nagmamadaling makapunta sa kanya, ng malapitan pero hindi ganun kadali. Kung sa bawat hakbang na dinadaan kung mahabang daan. Kailangan dahan-dahan lang sa paglalakad. Kung may uma-alalay na magulang na maghahatid sayo. Patungo sa taong pinakamamahal ko na nararapat para sa akin.
Nararapat siya sa akin dahil siya lang ang nakakaalam ng pagkatao ko at bilang asawa ko. Nang marating ko siya, kasama ang mga magulang namin inabot ng ni daddy ang kamay ko sa asawa ko.
"Ingantan mo siya, hijo. Nag-iisa lang ang anak ko na 'yan. Don't hurt my daughter, babawiin ko siya, sayo. Kapag nanyari 'yan..." Daddy said to my husband to a little warning.
"Promise ko po, hindi manyayari 'yan. Dahil sa tagal namin magkakilala at mag-kasama ng anak niyo. Never ko pa iyon ginawa sa kanya. Kung nag-iisa lang siyang anak niyo. Nag-iisa lang din siya sa mundo ko, kung saan nag-iisa siyang magiging mommy, ng mga anak namin. Salamat po Pa, iingatan ko po ang anak niyo, na mas higit pa sa pag-iingat niyo sa kanya..." Matatag na mahabang salaysay Faelray kay daddy. Natunaw ang puso ko sa mga sinabi ng asawa ko kay daddy. 'Yung kahit anong pigil ko sa pag-iyak ay hindi ko kaya. Lahat ng nagmamahal sa akin ay nakapaligid sa akin.
"Tahan na baby." Along ng asawa ko sa akin na pinupunasan ang luha ko. Ang mommy niya at daddy niya nagpapasalamat sa akin kaya mas lalo akong napapaiyak sa harap nila. Katulad ng hiling ni mommy sa akin. Ganun din ang hiling nila sa amin ni Elray.
Ang sagot lang ng asawa ko. Kung kakayanin ng asawa kung manganak siya ng marami ay gagawa kami. Nakurot ko siya sa tagiliran niya. Ayaw kung paasahin ang parents namin tungkol sa apo nila. Ang mahalaga sa akin magkaroon kami ng anak na malusog sapat na sa akin iyon.
"I love you, baby...." Bulong niya sa akin ng humarap kami sa pare.
"I love you too, baby.. Kung wala ka sa buhay ko. Wala ako sa harap ng simbahan ngayon na kasama ka.. Thank you, baby ng dumating ka sa buhay ko."I said to my husband. Nakita ko ang pagluha ng mga mata niya sa sinabi ko. I give to smack kiss to my handsome husband in the world...
Sa totoong buhay, mahirap hanapin ang totoong pagmamahal. Hindi mo alam kung saan mo itong matatagpuan. Kusa naman itong dumarating pero walang kasiguraduhan, kung iyon naba talaga.
Wala sa kusa, itong dumarating o hahanapin, kung saan-saan. Ang taong tinaghana na para sayo. Kung baga maraming kayong pinagkapareho sa lahat ng bagay sa pag-uugali. Love is perfect to perfect people or couples....
"Pinapaiyak mo kasi ako baby." Saad ng asawa ko sa akin.
"Hoy, hindi ah. . Totoo lang ang sinasabi ko. Sayo." Reaksyon ko naman sa kanya. Hard to feeling's to find a love.
'Yung hard. Describe ng asawa ko na hindi pa kami nagiging close noon. Ang hard niya kasi sa akin. Feeling's. Na palagi kung hinahanap sa tuwing hahanapin ko ang salitang love. Nahanap kuna siya sa feeling ng asawa ko si Faelray Perez. Pangawalang pagkakataon ganap na ulit kaming mag-asawa sa mga mata naman ng mga taong malalapit sa buhay namin mag asawa.
Tinaas ng asawa ko ang belo ko. "I love you, my wife." He said. Nagningning ang kanyang mga mata.
"I love you too, my husband." I'm said. Puno ng kasayahan na sabi ko sa kanya.
And he kiss me. Umugong ang ingay sa loob ng simbahan.
Don't be afraid to look for the word love. Hanapin mo parin kahit nand'yan na 'yan. Para mas lalo mong maramdaman ang salitang pagmamahal.
End
- Writer
