11 มีพิรุจ

1047 Words

-วาคิม- “พี่นอนลงนะคะ อลิซเช็ดตัวให้เอง ” ผมนอนลงที่โซฟาเหมือนเดิม ผมรู้สึกปวดตามเนื้อตามตัวจริงๆ ตอนนี้ตัวร้อน หน้าร้อนวูบวาบไปหมด เชี้ย…ถ้าขืนไอ้พวกนั้นรู้ มีหวังขำกันปอดโยกแน่ๆ ถูกผู้หญิงกระทำชำเลาจนเอวเคล็ดไข้ขึ้น หมดกันเสือนักล่าแบบผม “มาแล้วค่ะ ” อลิซเดินกลับมาพร้อมกะละมังเล็กๆในมือ และนั่งลงข้างๆผม “พี่วาคิมต้องถอดเสื้อออกนะคะ ไม่อย่างนั้นอลิซเช็ดไม่ถนัด ” “ถอดให้พี่สิครับ พี่ไม่สบายอยู่นะ ” ที่จริงผมก็ถอดเองได้นะ ไม่ได้สาหัสขนาดนั้น แต่อยากให้เธอทำให้มากกว่า “มาค่ะ งั้นพี่ลุกขึ้นก่อน ” ผมลุกขึ้นนั่ง และเธอก็ถอดเสื้อช็อปผมออก ตามด้วยเสื้อยืดสีดำที่อยู่ด้านใน ตอนนี้ตัวผมเปลือยเปล่า ขนลุกซู่เพราะมันหนาว “รีบเช็ดเถอะพี่หนาว ” อลิซเอาแต่มองหุ่นผม จนผมต้องรีบบอกให้เธอรีบเช็ด คนหนาวจะชักตายอยู่แล้วนะ ยังจะมาอ่านกินอยู่ได้ แต่ก็นะ ผมหุ่นดีไงไม่มองสิแปลก “ได้ค่ะ อลิซเช็ดให้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD