ตอนเย็น
หลังเลิกเรียน ฉันแยกกับเพื่อนแล้วรีบชิ่งกลับเลย กลัวเจอลูกอ้อนพี่วาคิมแล้วปฏิเสธไม่ลง กะว่าจะทำให้พี่โหยหาตัวเอง หรือเป็นฉันเองที่ต้องโหยหาพี่ อย่าเป็นแบบนั้นเด็ดขาดนะอลิซ แกต้องใจแข็งมากๆ
ติ้ง!!
เสียงข้อความไลน์ดังขึ้น ฉันรีบหยิบขึ้นมาดู ทันที
ใจแอบลุ้นอย่างหนัก ว่าใช่พี่วาคิมรึเปล่า
วาคิม:อยู่ไหนครับ
และก็ใช่จริงๆด้วย
อลิซ:อลิซกลับห้องแล้วค่ะ พี่วาคิมมีอะไรหรือเปล่า
วาคิม: ยังต้องให้พี่บอกอีกหรอ ว่ามีอะไร
อลิซค้างอะไรพี่ไว้ล่ะ
อลิซ: ค้างอะไรคะ อลิซไม่เห็นรู้เรื่องเลย
วาคิม: อีกครึ่งชั่วโมงพี่ถึง ลงมารับพี่ที่ล็อบบี้ด้วยล่ะ
อลิซ: พี่วาคิมจะมาเหรอคะ
ฉันส่งข้อความถามไป แต่พี่วาคิมก็ไม่ยอมอ่าน
“ จะมาจิงเหรอเนี่ย ”
ฉันบ่นกับมือถือเบาๆ แล้วรอซักพัก แต่ยังไม่อ่านอยู่ดี
“ เอาวะ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ถ้ามันปฏิเสธไม่ได้
ก็ทำให้พี่ถูกใจไปเลยสิ มีอะไรให้กลัวกันอริซซะอย่าง ”
ฉ
