3ชม.ผ่านไป
“พี่วาคิมคะ หนังจบแล้วค่ะ ”
“อืม…จบแล้วเหรอครับ พี่หลับไปตอนไหนเนี่ย ”
“หลับนานแล้วค่ะ เหมือนพี่จะง่วง น้องแอมป์เลยปล่อยพี่นอน ”
“ว้า…พี่นี่แย่จังเลย ขอโทษนะครับ ครั้งหน้าพี่ขอแก้มือใหม่ ”
“ก็ได้ค่ะ งั้นเรากลับกันเลยนะคะ ป่านนี้พี่สาวคงบ่นแล้ว น้องแอมป์มานานแล้วค่ะ ”
“งั้นพี่ไปส่งนะครับ ส่งน้องแอมป์ถึงบ้านปลอดภัยพี่ค่อยสบายใจ ”
“ไม่เป็นไรค่ะ น้องแอมป์ต้องไปร้านก่อน เดี๋ยวถ้าพี่สาวถามว่าใครมาส่ง ”
ผมไม่ขัดใจอะไร ตามใจเธอนั่นแหละ ผมส่งเธอขึ้นรถเสร็จ ก็ตั้งใจจะกลับคอนโด แต่ในหัวกลับคิดถึงใครบางคน ผมติดใจเธอป่าววะ
วาคิม:ทำอะไรอยู่ครับ
อลิซ:กำลังทำมื้อเย็นค่ะ พี่วาคิมมากินด้วยกันมั้ยคะ
วาคิม:พี่กินอย่างอื่นได้ป่ะ กินคนทำอะ
อลิซ:ถ้าพี่กล้ามา อลิซก็กล้าให้กินค่ะ
วาคิม:ไม่เกิน20นาทีถึง
อลิซ:🥰🥰🥰
“เชี้ยละ เมื่อคืนโดนหนัก วันนี้ท้าทายผมอีก รู้จักเสือคิมน้อยไปซะแล้ว ”
ผมบึ่งรถไปหาอลิซทันที ยืนรอไม่นานอลิซก็ลงมารับ หน้าตายังสดใสส่งยิ้มมาให้ผมอยู่เลย
วันนี้แต่งตัวน่ารักด้วยสิ เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวแต่แม่งโคตรบาง เห็นบราเซียสีขาวด้านใน กระดุมเปิดไว้สามเม็ดเลย โชว์ร่องอกวับๆแวมๆ
ผมยังหมาดๆไม่แห้งดี น่าจะพึ่งอาบน้ำเสร็จ กางเกงสีขาวสั้นมาก แทบไม่โผล่จากชายเสื้อเลย ชุดก็ขาวคนก็ขาว อลิซขาวโบ๊ะบะเลยน่ากระแทกชิบหาย
“รอนานมั้ยคะ ”
เสียงหวานเอ่ยถาม
“รอน้องอลิซ นานแค่ไหนพี่ก็รอได้อยู่แล้ว ”
“หืม..ปากหวานจังนะคะ ”
ผมยิ้มขำ ผมก็ปากหวานแบบนี้เป็นปกติอยู่แล้วป่ะ
“ทำอะไรกินครับ พี่หิวมากเลย ”
“ อลิซทำสเต็กค่ะ พอพี่บอกว่าจะมา อลิซก็ทำเผื่อพี่ด้วยเลย ”
“ว้าว อยากกินแล้วอ่า ต้องอร่อยมากแน่ๆ ”
“ หมายถึงสเต็กหรอคะ”
“ เปล่าครับ หมายถึงคนทำสเต็กต่างหาก”
“บ้า…”
อลิซยิ้มเขิน ยิ้มแบบนี้ผมต้องสบายตัวอีกแน่ๆ
ฉึบๆ แค่คิดก็ฟินแล้ว
“ไปกันค่ะ เดี๋ยวสเต็กเย็นแล้วจะไม่อร่อย”
“ ไปกันครับ”
ผมปล่อยให้อลิซเดินนำไปก่อน และผมเว้นระยะห่าง มองตามแผ่นหลังเล็ก ทรวดทรงองเอวน่าเจี๊ยะมากเลย ติ้ง!!
เราเข้ามาในลิฟต์พร้อมกัน อลิซเอาแต่ยืนก้มหน้า ส่วนผมก็เอาแต่สำรวจเรือนร่างของเธอ
แล้วก็กลืนน้ำลาย จะได้กินเสต็กรึเปล่านะวันนี้
ติ้ง!!!
ประตูลิฟต์เปิดออก เธอก็เดินนำผมไปที่ห้อง
ปัง….
และพอประตูห้องปิดลง ผมก็สวมกอดเธอจากทางด้านหลัง และคลอเคลียไปตามลำคอระหง
“อื้ม…พี่วาคิม ”
เธอขัดขืนนะ แต่ไม่ได้มากมายอะไร ดูก็รู้ว่าเธอชอบให้ผมทำแบบนี้
“ ทำไมตัวหอมจังครับ ใช้ครีมอาบน้ำของอะไร
ดูสิหอมไปหมดทุกตรงเลย ”
ฟอด~ฟอด~
“อื้อ… พี่วาคิม ใจเย็นสิคะ ไปกินสเต็กก่อนดีกว่า เดี๋ยวเย็นหมดจะไม่อร่อยเอานะ”
“ แต่พี่ไม่อยากกินสเต็กแล้วอ่ะ พี่อยากกินน้องอลิซมากกว่า ”
“ อย่าดื้อสิคะ กินอะไรรองท้องก่อนนะ
เดี๋ยวไม่มีแรงทำอะไรต่อมิอะไรต่อ ”
พอเธอพูดแบบนั้นผมก็หยุด เธอยั่วดีฉิบหายเลย
“ งั้นก็ได้ครับ แต่น้องอลิซพูดแล้วนะ ว่าจะให้พี่ทำอะไรต่อมิอะไรอะ ”
“ ค่ะ พี่วาคิมอยากทำอะไร อลิซก็ตามใจหมดเลย”
โอ้… ถูกใจผมเป็นบ้า อลิซจับมือผมเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหาร สเต็กกลิ่นหอมก็พวยพุ่งขึ้นมาตีจมูกทันที
“ น้องอลิซทำเองเหรอครับ ทำไมน่าอร่อยแบบนี้ ”
อันนี้ผมชมจากใจนะ ถ้าเธอทำเองนี่คือสุดยอดเลย ผมรู้จักกับผู้หญิงมาหลายคน ส่วนมากผมพาไปทานร้านอาหาร เพราะพวกเธอทำอาหารไม่ค่อยเป็นกัน ส่วนมากก็จะมีแต่ลูกคุณหนูบ้านรวย ที่บ้านก็จะมีแม่บ้านเป็นของตัวเองอยู่แล้ว แต่อันนั้นผมไม่ซีเรียสหรอก ผมมีตังค์อ่ะนะเลี้ยงทุกมื้อยังได้เลย
“ ต้องอร่อยสิคะ ถ้าพี่อยากกินอะไร บอกอลิซมาได้เลยอลิซชอบทำอาหาร ”
“ ก็พี่บอกแล้วไง ว่าพี่อยากกินน้องอลิซ ”
“อ้าปากค่ะ พูดมาก ”
อลิซจ่อเสต็กมาที่ปากผม พร้อมยิ้มเขินอาย
“หึๆๆ”
แบบนี้ยิ่งน่ากินเข้าไปใหญ่
“อร่อยมากครับ พี่มาฝากท้องทุกวันเลยได้มั้ย ”
“ ถ้าพี่วาคิมไม่เบื่อรสชาติอาหารที่อลิซทำ ก็มาได้ทุกวันเลยค่ะ อลิซไม่ได้ว่าอะไร อลิซชอบทำอาหาร ”
“ เบื่ออะไรกัน อาหารรสชาติดีแบบนี้ พี่กินได้ทุกวันอยู่แล้ว ”
“พี่อ่า… ปากหวานแบบนี้ สาวๆในสต๊อกเยอะแน่เลย เหมือนที่พวกพี่ๆแซวกันใช่ไหมคะ”
“ ไอ้พวกนั้นมันชอบใส่ร้ายพี่ ขึ้นอยู่กับน้องอลิซแล้วแหละว่าจะเชื่อใคร จะเชื่อพวกมันหรือจะเชื่อพี่”
“ เชื่อพวกพี่ๆค่ะ ”
ดูเธอพูดเข้าสิ ผมมันไม่น่าเชื่อถือขนาดนั้นทีเดียว
“ น้องอลิซอ่ะ อย่าแกล้งพี่สิครับ สาวเยอะอะไรกัน
คนแบบพี่จะมีใครมาสนใจ ”
“ก็มีนะคะ อลิซนี่ไง ”
เธอพูดพร้อมเขินอาย กำมีดกับส้อมในมือแน่นเชียว
“ น้องอลิซป้อนแต่พี่ น้องกินบ้างสิครับ เผื่อว่าคืนนี้ต้องใช้พลังงานเยอะ เดี๋ยวจะไม่ไหวเอานะ”
“ ก็กินอยู่นี่ไงคะ”
พูดจบอลิซก็อ้างับเสต็ก แล้วเคี้ยวช้าๆ
“ น้องอลิซปากเลอะครับ เดี๋ยวพี่เช็ดให้เอง”
ผมรีบหยิบทิชชู่ ตั้งใจว่าจะเช็ดปากที่มันเลอะให้เธอ แต่ทว่า
“ ตรงไหนเลอะคะ”
แล้วอลิซก็แลบลิ้นออกมาเลียที่ขอบปาก โอ้พระเจ้าจอร์จ เจอช็อตนี้เข้าไปผมถึงกับแข็งเลย เธอคงไม่ได้จงใจยั่วผมหรอกใช่มั้ย
“ สะอาดแล้ว น้องอลิซใช้ลิ้นเก่งจังเลยนะครับ”
“ ปกติอลิซก็ไม่เคยใช้หรอกค่ะ แต่เมื่อมันจำเป็น มันก็ต้องเอาออกมาใช้บ้าง ปรับเปลี่ยนเพื่อให้เข้ากับการใช้ชีวิตประจำวันค่ะ ”
ผมยกยิ้พอใจ เราสองคนมองตากันหยาดเยิ้มเหมือนรู้ใจ ผมนั่งกินสเต็กที่น้องอลิซป้อนอย่างเย็น
“ พี่อิ่มแล้วครับ ”
“ อิ่มไวจังค่ะ อลิซอุตส่าห์ทำสุดฝีมือเลยนะ”
“ อิ่มสเต็ก แต่พี่อยากกินอย่างอื่นต่อไงครับ”
“ ใจเย็นสิคะ ไปนั่งรออลิซที่โซฟาค่ะ แล้วเดี๋ยวอลิซขอเก็บกวาดที่นี่ก่อน ”
ผมทำตามอย่างว่าง่าย ตอนนี้อะไรได้หมดเลย
ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ผมตามใจน้องอลิซหมดเลยครับ
“ อย่านานนะ เดี๋ยวพี่ไม่ไหวเอา ”
หรือว่าความจริงแล้ว ผมเกิดมาเพื่อสิ่งนี้จริงๆ
“ ได้สิคะ พี่นั่งรอไปก่อน เปิดทีวีดูรออลิซก็ได้นะคะ ”
-อลิซ-
ฉันเก็บกวาดโต๊ะ และเอาจานชามเข้ามาล้างในครัว ฉันสังเกตเห็นว่าพี่วาคิม เอาแต่จ้องหน้าอกฉันตาเยิ้มเชียว ฉันล้างจานชามเสร็จก็ออกมาหาพี่วาคิมที่โซฟา
พรึบ!!
“อุ้ย พี่วาคิม อลิซตกใจหมดเลย”
พอฉันเดินมาถึง พี่วาคิมก็ดึงแขนฉันให้นั่งลงบนตัก พร้อมกอดฉันไว้แน่นเลย และฉันก็รับรู้ได้ถึงความตุงที่ดันก้นฉันขึ้นมา ฉันก็ร่อนรับเบาๆ
มันก็ยิ่งดันใหญ่ และรู้สึกว่ามันจะขยับได้ด้วยนะ
“อาส์ น้องอลิซครับ พี่ไม่ไหวแล้วจริงๆ พี่ขอนะ”
จ้วบ~จ้วบ~
“อืม…หอมที่สุดเลย แบบนี้พี่ได้ทั้งคืนเลยรู้มั้ย”
“อื้ม…พี่วาคิมคะ ไปในห้องดีกว่ามั้ย ตรงนี้มันจะเจ็บหลังเอานะ ”
“โอ้ว ทูนหัว พี่จัดให้เลยครับ ”
พี่วาคิมอุ้มฉันขึ้นทันทีทันใดในท่าเจ้าสาว แล้วโน้มมาจูบปากฉันแบบดูดดื่ม และเดินตรงไปยังห้องนอน ทั้งที่ปากยังบดจูบกันอยู่
จ้วบ~ จ้วบ~
“อื้ม…/อืม…”
ฉันเองก็จูบตอบอย่างสุดความสามารถ ก่อนพี่จะขึ้นมาฉันเตรียมตัวอย่างดี อาบน้ำจนตัวหอม
และกลิ่นน้ำหอมอันยั่วยวน ที่สั่งตรงจากฝรั่งเศษ
จ้วบ~
“อาส์ พี่ไม่ไหวแล้ว อลิซยั่วพี่เหลือเกิน ”
พี่วางฉันลงเตียง และรีบตามมาขึ้นคร่อม
และซุดไซ้ไปตามลำคอ ไล่ลามมายังเนินอก พี่เร่งรีบจนเหมือนจะขาดใจถ้าไม่ได้อึ๊บฉัน
“อ้า…พี่วาคิม ใจเย็นสิคะ อ๊า ”
พี่วาคิมดุดันเหลือเกิน จนฉันตั้งรับไม่ทัน
ไม่รู้ไปหิวโหยมาจากไหน
ครืด~ครืด~
แต่ในระหว่างที่ทุกอย่างกำลังดุเดือด เสียงมือถือฉันก็ดังขึ้น
“หยุดก่อนค่ะ มือถืออลิซดัง ”
“ไม่ต้องรับ ปิดเครื่องไปเลยสิ ”
“ไม่ได้ค่ะ เผื่อเป็นคุณน้าอลิซ แป๊บเดียวนะคะ ”
ฟุ้ววววว…..
พี่วาคิมยอมหยุด แต่ดูแล้วหงุดหงิดสุดๆ เข้าแผนฉันละ
“น้าอลิซโทรมาค่ะ อลิซขอรับนะคะ พี่วาคิมห้ามส่งเสียง”
พี่พยักหน้าเบาๆ และฉันก็เอามือถือมาแนบหู
“ค่ะน้า ”
“อะไรนะคะ น้าจะถึงคอนโดอลิซแล้ว ทำไมมาไม่บอกละคะ ยะ…อยู่ค่ะ โอเคค่ะ ”
และฉันก็วางสาย
“พี่วาคิม แย่แล้วค่ะ น้าของอลิซกำลังมาที่นี่ ”
ฉันบอกพี่ด้วยท่าทางร้อนรน
“เวรแล้วไง อลิซ พี่กำลังค้างอยู่นะ ทำแบบนี้ได้ไง ”
พี่วาคิมดูเซ็งสุดๆ
“ ไว้วันหลังนะคะ คุณน้าของอลิซใกล้มาถึงแล้วจริงๆ ถ้าคุณน้ามาเห็นอยู่กับผู้ชายในห้องแบบนี้ อลิซก็โดนด่าแน่เลยค่ะ พี่กลับไปก่อนได้ไหม ถือว่าอลิซขอร้อง ”
ฉันทำหน้าตาอ้อนวอนสุดๆ
“ก็ได้ครับ โธ่!!!กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่แล้วเชียว ”
พี่หน้าหงิกไปเลยเชียว คิกๆน่าสงสารแฟนฉันสุดๆเลยละ แต่พี่ก็ยอมกลับไปนะ ฉันลงลิฟต์ไปส่งจนถึงล็อบบี้ ส่วนน้าไม่ได้มาหรอก และก็ไม่มีใครโทรด้วย มันคือแผนหลอกเหยื่อให้ทรมาน หิวโหย และต้องการต่างหาก
“บ๊ายบายนะคะ พรุ่งนี้เจอกัน ”
“บ๊ายบายครับ พรุ่งนี้พี่มาได้มั้ย ”
“ต้องได้อยู่แล้ว อลิซยังไม่ได้กิน….พี่เลยนะ ”
ฉันหยุดคำพูดไว้ แต่มองไปตรงเป้ากางเกงพี่วาคิม สงสารพี่มากเลย พี่ตาละห้อยสุดๆ