เช้าวันต่อมา
“อื้ม..”
ฉันตื่นมาตอนเช้า พร้อมกับอาการปวดหัวอย่างหนัก เจ็บคอ คอแห้ง แทบขยับตัวไม่ได้ ติดไข้จากพี่วาคิมแน่ๆเลย
“พี่วาคิมคะ กี่โมงแล้ว ”
ฉันงัวเงียถามพี่วาคิมทั้งที่ยังไม่ลืมตา
“เกือบ7โมงแล้วนะ ตื่นสิ พี่จะกลับไปอาบน้ำที่คอนโด พี่กลับแล้วนะ ”
“เอ่อ คือ อลิซไม่รู้จะไปไหวรึเปล่า พอดีรู้สึกเหมือนจะไม่สบาย ”
“ออ งั้นพี่ไปนะ ”
แล้วพี่วาคิมก็เดินออกไปเลย ไม่คิดจะถามฉันซักคำเลยเหรอว่าฉันเป็นยังไงบ้าง น้อยใจพี่ได้มั้ย ฉันได้แต่มองตามแผ่นหลังกว้างจนลับตา
ไม่คิดจะห่วงหรือถามอะไรฉันซักคำเลยเหรอ เมื่อวานฉันยังดูแลพี่เป็นอย่างดี เช็ดตัวให้ ป้อนข้าว หายาให้กิน แม้กระทั่งห่มผ้า ยอมมีอะไรกับพี่ทั้งๆที่รู้ว่าพี่ไม่สบาย ตัวเองอาจจะติดไข้ แต่ฉันก็ยอม แต่ดูแล้วพี่ไม่ห่วงฉันซักนิด โคตรน้อยใจเลยว่ะ…แบบนี้เรียกรักข้างเดียวไหมอ่าาา
-วาคิม-
ผมออกจากห้องอลิซ ก็ตรงกลับคอนโดมาอาบน้ำแต่งตัว แ
