เธอเปิดแชทละ แต่ผมมองไม่คอยถนัด
ผมเลยแกล้งขยับตัวเข้าไปอีกหน่อย เผื่อว่าจะมองเห็น แม่งเชื่อมั้ยว่าอลิชนอนตะแคงหันหลังให้ผม ตอนนี้ผมมองไม่เห็นอะไรเลยแม้กระทั่งมือถือ ผมเลยพยายามเท้าแขนขึ้น และชะโงกหน้าไปดู ถ้าเห็นมือถือคือเห็นว่าเธอคุยกับใคร
“ไม่นอนเหรอคะ ”
แต่อลิซกลับรู้ทัน ปิดหน้าจอมือถือ แล้วหันหน้ากลับมาถามผม
“คุยกับใคร ทำไมต้องปิดหน้าจอ ”
ผมถามขึ้นอย่างไม่พอใจ และจ้องหน้ากับเธอในระยะใกล้ เธอต้องแอบคุยกับใครแน่ๆ คงเป็นไอ้เด็กวิศวะคนนั้นชัวร์ ผมมั่นใจ ปากก็บอกไม่ได้คิดอะไร แต่ก็ยังคุยกันอยู่ดี
“ ไม่บอกค่ะ ไม่สบายก็นอน ไม่ต้องมาวุ่นวายกับมือถืออลิซหรอก ”
ดูเธอพูดเข้า เห็นผมเป็นตัวอะไรว่ะ
“ไม่ให้วุ่นวายใช่มั้ย…ได้….”
จ้วบ~จ้วบ~
“อื้อ…”
ปากดีต้องโดนจูบ ผมจูบโดยที่เธอยังไม่ทันตั้งตัว จนมือถือที่อยู่ในมือของอลิซหล่นลงพื้นดัง
ตุบ!!
หล่นก็หล่นไปดิ ตอนนี้ผมสนใจแค่ปากนุ่มๆของเธอ
