“เดี๋ยวสิ พี่ได้กลิ่นแปลกๆ อลิซดื่มมาเหรอ ”
นั่นไง พูดยังไม่ทันขาดคำเลย พี่วาคิมได้กลิ่นจริงๆด้วย
“นิดหน่อยค่ะ ”
“อลิซไปดื่มที่ไหนมา ดื่มกับใคร ”
“อลิซดื่มกับคุณน้าค่ะ อลิซกลับบ้านมา ”
“ทีหลังจะไปไหนมาไหนต้องบอกพี่ก่อน เข้าใจรึเปล่า ”
ดูพูดเข้า ก็คนโกรธกันจะบอกยังไงละ
“พี่สนใจอลิซด้วยเหรอคะ ”
“สนใจสิ พี่ห่วงอลิซมากรู้รึเปล่า พี่มารอที่ห้องแล้วไม่เจอพี่ก็ใจคอไม่ดี กลัวอลิซเป็นอะไรนะสิ ”
ฉันหุบยิ้มไม่ได้เลย แบบนี้เรียกว่าคนสำคัญของพี่ได้รึเปล่านะ
“ปล่อยได้แล้วค่ะ อลิซจะไปอาบน้ำ ”
ฉันบอกอย่างเขินอาย พี่ก็ขยันป้อนคำหวาน
ฉันก็ขยันอาย คนอะไรปากหวานและอบอุ่นเป็นบ้า
“งั้นพี่ขออาบด้วยเลยได้มั้ย ”
“อะ…อาบด้วยเหรอคะ ”
“ครับ ได้รึเปล่า พี่จะช่วยน้องอลิซถูสบู่ ทุกซอกทุกมุมเลย ”
อืม…ฉันกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ แค่คิดว่าพี่จะถูสบู่ให้ทุกซอกทุกมุมตามที่พูดแล้วละก็ โอ้ยตายๆๆๆ อลิซจะวูบ เสียวท้
