“กูไม่หลีกโว้ย!!ทำไมกูต้องหลีก นี่ก็โต๊ะกู มึงอยากจีบก็ไปจีบโต๊ะมึงโน่น ”
ผมเองก็ไม่ยอม จีบคนของผมต่อหน้าผม ไม่ซัดเบ้าตาเข้าให้ก็บุญละ
“ไอ้นี่มึงวอนเหรอวะ ”
“เออกูวอน แล้วมึงจะทำไมวะ เอาดิ กูกลัวที่ไหน ”
ผมยืนประจัญหน้ากับมันสองตัวแล้วตอนนี้ ผมสูงกว่ามันด้วยนิดนึง ไม่กลัวแม่งหรอกเอาดิ
“เอ้า…พวกมึงเป็นไรวะ ทะเลาะกันจริงดิ ”
เพื่อนผมรีบเดินมาห้าม ในระหว่างที่ผมกับไอ้เชี้ยสองตัวกำหมัดแน่นพร้อมซัดกัน
“ก็ไอ้วาคิมแม่งกวนส้นตีนอะ ”
เชี้ยไตเติ้ลฟ้องเพื่อนผม
“กูกวนอะไร กูแค่บอกอยากจีบก็ไปจีบโต๊ะมึง
ตรงนี้โต๊ะกู ”
“เฮ้ยพอ หยุดทั้งคู่ อยู่กันมา4ปีละ ไม่เคยมีเรื่อง จะจบแยกกันแล้วมามีเรื่องอะไร ”
ครืด~ครืด~
ในระหว่างที่พวกเรากำลังเคลียร์กัน มือถืออลิซก็ดังขึ้น
“เดี๋ยวฉันไปรับโทรศัพท์นะ แล้วจะลงไปรอที่โรงอาหารเลย ”
“โอเค ”
เธอบอกเพื่อนแค่นั้นแล้วก็ลุกออกจากห้องไปเลย เชี้ยโกรธจริงว่ะ
-อ
