รุ่งเช้าประภพโทรหายศพลทันที ตอนนี้เขาต้องการใช้เงินเป็นอย่างมาก ยศพลให้งานกับประภพมาสองงาน ประภพไม่รอช้ารีบไปทำให้เสร็จทันที สองงานนี้ดีหน่อยเพราะทั้งสองคนนั้นเป็นอาชญากรดีๆนี่เอง
หลังจากเสร็จงานก็เย็นมากแล้ว เมื่อกลับมาที่บาร์ประภพก็เห็นคนจำนวนมากมากรออยู่ ประภพใช้เงินจ้างลูกน้องฝีมือดีมาเกือบสิบคนวันนี้เขาจะได้ทดสอบซักที
ประภพเดินเข้าไปในบาร์พร้อมกับลูกน้อง เขาก็เห็นกิ่งกับเกตนั่งก้มหน้าก้มตาอยู่และก็มีชายวัยกลางท่าทางหยิ่งทะนงนั่งอยู่อีกฝั่งและก็โอ๊ตที่กำลังมองเขาด้วยแววตาเครียดแค้น
"วันนี้บาร์ยังไม่เปิด ไม่ทราบว่ามากันทำไมหรอครับ?" ประภพนั่งลงระหว่างสองสาวและเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม
"มึงใช่ไหมที่ทำลูกกู!" ชายวัยกลางจ้องประภพอย่างดุดัน
"ใช่แล้ว...ก็ลูกของมึงมายุ่งกับเมียกู.....ในเมื่อพ่อมันไม่สั่งสอนกูก็เลยสั่งสอนมันให้เองไง" ประภพเอ่ยอย่างไม่เกรงกลัว
"เชี่ยนี่!!....มึงกล้าพูดกับพ่อกูอย่
