ผมมันร้าย.. NC+18 ( ฮาเร็ม )

ผมมันร้าย 9 บนรถ NCเบาๆ

"เธอบอกว่าเธอจะไม่ปล่อยฉันไปงั้นหรอ?" ประภพยกยิ้มเบาๆ

"แน่นอนค่ะ" รดายิ้มอย่างผู้ชนะเธอมั่นใจว่าประภพต้องไม่กล้าทำอะไรเธอแน่นอน ประภพกดเอนเบาะลงทันที เขาคล้องเอวหญิงสาวไว้ไม่ให้เธอลุกออกจากตัวเขาจากนั้นเขาก็ล้วงมือเข้าไปในกระโปรงของเธอ

รดาเอ่ยอย่างตกใจ "พี่ภพจะทำอะไรค่ะ!!" เธอจับไปที่มืออันซุกซนของชายหนุ่ม อีกนิดเดียวมือของเขาก็จะถึงแพตตี้ตัวจิ๋วของเธอแล้ว

"ก็เธออยากให้ฉันสนองให้เธอไม่ใช่หรอ? ฉันก็กำลังทำอยู่นี่ไง!" ประภพยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์จากนั้นเขาก็รวบมือของหญิงสาวไขว้หลังเอาไว้ ดึงเธอลงมาซบกับไหล่ของเขา จากนั้นก็แหย่นิ้วเข้าไปในแพตตี้น้อยๆของเธอทันที

"อ๊าส์⁓ พะ⁓ พี่ภพ⁓หยุดนะ!" หญิงสาวครางเบาๆ เมื่อโดนสองนิ้วของชายหนุ่มแหย่เข้าไปในร่องสวาทของเธอ

"หึ! อย่าดิ้น!" ประภพดุหญิงสาวเมื่อเห็นเธอพยายามจะขัดขืนเขา

"อื้อ⁓ พี่ภพ⁓ ไหนพี่บอกไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับผู้หญิงของเสี่ยไงค่ะ!" รดาเม้มปากและเอ่ยขึ้น เธอเจอแค่นิ้วของเขาอย่างเสียวขนาดนี้ ถ้าเจอดุ้นของเขาเธอจะทรมานขนาดไหนกันเนี่ย

"ก็ในเมื่อผู้หญิงของเสี่ยมันร่าน...ฉันก็ต้องจัดให้หายร่านซะหน่อย" ประภพเอ่ยอย่างแผ่วเบา เมื่อเห็นหญิงสาวที่ซบไหล่เขาครางออกมาไม่หยุด ขาจึงเร่งจังหวะนิ้วและดันให้ลึกเข้าไปอีก

"พะ⁓ พี่มันหยาบคายที่สุด⁓ อ๊าส์⁓!! " หญิงสาวกัดไหล่ชายหนุ่มเบาๆ กลิ่นกายของชายหนุ่มยิ่งทำให้รดารู้สึกร้อนรุ่มเป็นอย่างมาก เธอไม่เคยเจอใครแบบประภพมาก่อน เขามันโรคจิตที่สุด!!

แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ! " อ๊าาาาส์⁓ " เสียงนํ้าหล่อลื่นจากร่องสวาทของหญิงสาวดังถี่ขึ้น หญิงสาวกระตุกเกรงอยู่หลายครั้ง สุดท้ายเธอหอบกระหายอยู่บนร่างชายหหนุ่ม

"แตกแล้วหรอ....หึ! แต่ดูเธอยังไม่หายร่านเลยนะ!" ประภพเอ่ยยิ้มอย่างชอบใจ จากนั้นเขาก็เริ่มเร่งความเร็วนิ้วของเขาอีกครั้ง

"อ๊ะ! อื้อ⁓ พี่ ⁓ พะ⁓ พอไดแล้ว⁓!! " หญิงสาวร้องขอเมื่อเห็นว่าประภพยังไม่ยอมปล่อยเธอ

"ผันไปเถอะรดาเธอเล่นผิดคนซะแล้ว...." ประภพยิ้มร้ายจากนั้นเขาก็เพิ่มความเร็วของนิ้วให้ถี่ขึ้นอีก

"ยะ!..อย่านะพี่ภพ!!" หญิงสาวเอ่ยอย่างตกใจ นี่เธอเสร็จไปไม่รู้กี่นํ้าแล้วนะแต่เขาก็ยังไม่พอใจอีกหรือไง

"อื้ออออ~ รดาขอร้อง⁓ อ้าาาาาส์⁓!! " หญิงสาวกัดปากร่างกายสั่นสะท้าน เธอรู้สึกคิดผิดจริงๆที่ท้าทายเขา

(แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ!) "พะ⁓ พอ⁓ " ( แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ! ) "พี่⁓ ราดาจะ⁓ เสร็จ⁓ อ้าาาาาาาาาาส์⁓ " หญิงสาวกระตุกอย่างรุนแรงอีกครั้ง ไม่นานเธอก็ซบลงบนไหล่ของชายหนุ่มอย่างเหนื่อยหอบ

"หายร่านหรือยัง?" ประภพเอ่ยขึ้นด้วยนํ้าเสียงนิ่งๆ

"พี่มันใจร้าย⁓ ดาเกลียดพี่ที่สุด⁓"รดาเอ่ยอย่างแผ่วเบา ตอนนี้เแม้แต่แรงจะลุกออกจากชายหนุ่มเธอก็ไม่เหลือแล้ว

...............................................................

ผ่านไปสามวัน ประภพต่อยกระสอบทรายอยู่ในโรงยิมเล็กๆที่เข้าสร้างไว้ด้านหลังบ่อนของเขา เขาได้รับโทรศัพท์จากเสี่ยเม้ง เสี่ยเม้งนั้นให้ประภพไปหาเขาที่ผับสกายร์เลตต์

ไม่นานก็มาถึงหน้าผับประภพนั้นมากับบอลลูกน้องคนสนิท ประภพเดินเข้ามาถึงห้องvipเมื่อเปิดออกก็เห็นเสี่ยเม้ง แทนไท รดา และมีชายวัยกลางที่ดูมีอำนาจอีกสองคนนั่งอยู่

"ผมมาแล้วครับเสี่ย" ประภพเอ่ยอย่างนอบน้อม

"มาแล้วหรอ มานั่งนี่เดี๋ยวจะแนะนำให้รู้จักกับผู้มีอิทธิพลฝั่งตะวันออก" เสี่ยเม้งเอ่ยเรียกประภพให้มานั่งที่โซฟา

เมื่อประภพนั่งแล้วเสี่ยเม้งก็เอ่ย "สองท่านนี้คือสว.มานพ กับเสี่ยเจียง"

"สวัสดีครับผมประภพยินดีที่ได้รู้จักกับท่านทั้งสอง" ประภพเอ่ยอย่างเป็นมิตร

"ได้ยินชื่อเสียงมานาน ไม่คิดว่าจะหนุ่มขนาดนี้ ได้คนหนุ่มมีฝีมือมาอยู่ข้างกายเสี่ยเม้งนี่โชคดีจังเลยนะครับ" สว.มานพเอ่ยยิ้มๆ

ประภพเหลือบมองไปที่แทนไทเข้ารู้สึกว่าวันนี้แทนไทนั้นเงียบแปลกๆเพราะปกติเขาจะต้องโดนแทนไทกันจิกอยู่ประจำ

"ใช่ครับผมโชคดีมาก.....เอาล่ะเรามาดื่มให้กับมิตรภาพของเราหน่อย" เสี่ยเม้งเอ่ยขึ้น จากนั้นทั้งหมดก็ชนแก้วกันและเริ่มสนทนากันต่อ ประภพเหลือบมองไปที่รดาที่โดนเสี่ยเม้งกอดอยู่

ไม่นานรดาก็เอ่ยขึ้น "ดาขอตัวไปเข้าห้องนํ้าก่อนนะคะ" รดาลุกขึ้นและเดินไปทันที

"ไอ้ภพมึงไปดูแลเธอหน่อย อย่าให้ใครมายุ่งได้" เสี่ยเม้งเอ่ยอย่างนิ่งๆ

"ได้ครับ" ประภพเอ่ยจบก็ตามรดาไปทันที

เมื่อออกมาประภพก็ไม่เห็นรดาแล้ว เขาจึงเดินไปที่ห้องนํ้าหญิงทันที แต่จังหวะที่เดินอยู่เขาก็ถูกดึงเข้าไปในมุมอับที่ลับตาคน ประภพยังไม่ได้เอ่ยอะไรเขาก็โดนรดาประกบอย่างดูดดื่ม ประภพปล่อยเลยตามเลยเขาเองก็ไม่รู้ทำไม หลังจากจูบอยู่นานหญิงสาวก็ถอนจูบ

"เธอทำแบบนี้ทำไม?" ประภพเอ่ยอย่างแปลกใจเขาไม่คิดว่ารดาจะกล้าขนาดนี้

"พี่เราหนีไปด้วยกันเถอะนะคะ⁓ " หญิงสาวเอ่ยอย่างอ้อนวอน

"อย่าพูดอะไรไร้สาระรดา!!" ประภพเอ่ยดุๆหญิงสาวทันที

"ดาไม่ได้ไร้สาระนะคะ! ดารู้สึกสังหรณ์ใจยังไงก็ไม่รู้⁓" รดาเอ่ยขึ้นพร้อมสีหน้าที่เป็นกังวล

ประภพเองจริงๆก็รู้สึกว่าวันนี้เสี่ยเม้งดูแปลกๆไป ปกติเสี่ยเม้งไม่เคยแนะนำให้เขารู้จักใครอยู่แล้ว ต้องบอกก่อนว่าคนที่มีอิทธิพลนั้นก็อยากจะมีลูกน้องฝีมือดีๆไว้ข้างกายกันทั้งนั้น และการเอาลูกน้องมาโอ้อวดเท่ากับเป็นการเปิดโอกาสให้คนอื่นๆสามารถมาทาบทามหรือซื้อตัวได้

"ไม่มีอะไรหรอกอย่าคิดมาก ไปเถอะเดี๋ยวเสี่ยจะสงสัย" ประภพคิดว่าตัวเองคงคิดมากไป เสี่ยเม้งอาจจะอยากให้เขาได้รู้จักกับผู้มีอิทธิพลไว้เผื่อภายภาคหน้าจะได้เป็นประโยชน์ต่อตัวเขา

เมื่อทั้งสองคนกลับมาก็เห็นว่าแขกของเสี่ยเม้งนั้นกลับกันไปหมดแล้ว .............................